Ekspertë vendorë e të huaj janë mbledhur në punëtorinë për konservimin e mozaikëve të Parkut Arkeologjik të Apolonisë. Punëtoria udhëhiqet nga ekspertët e Institutit të Monumenteve të Kulturës të Shqipërisë, Universitetit të Bolonjës, përkatësisht departamentit të Trashëgimisë Kulturore dhe fondacionit “Flaminia”.
Pjesëmarrësit në punëtorinë e konservimit të mozaikëve – “Apoloni 2019” janë duke i ndjekur proceset e dokumentimit dhe konsolidimit të mozaikut, si dhe paneleve të shkëputura në laborator. Të hënën grupi punues ka përgatitur panelet e reja për vendosjen e mozaikut. Procesi fillon me skicimin e formave të mozaikut, që do t’i korrespondojë formave të paneleve të rinj, shkruan sot Koha Ditore.
Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.
Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.
Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj KontribuoSipas mediave shqiptare në kuadër të kësaj punëtorie, janë kryer edhe dokumentimi fotografik i pjesëve të mozaikut, ndarja në katër seksione për t’u përgatitur në vazhdim për vendosjen në panele dhe pastrimi i pjesëve të mozaikut nga papastërtitë.
“Të rinj italianë dhe specialistë të sistemit të trashëgimisë kulturore kanë nisur Workshop-in në restaurimin e mozaikëve mbi konservimin didaktik të mozaikut të ambientit 11, sektori D të lokalitetit, i cili do të zhvillohet këtë javë”, raporton Agjencia Telegrafike e Lajmeve.
Apolonia llogaritet të ishte një prej vendbanimeve të zhvilluara në fillim të shekullit IV para erës sonë. Gërmadhat e saj u zbuluan në fillim të shekullit XIX. Gjurmët më të hershme arkeologjike janë disa objekte të kohës së hekurit, tipike të kulturës ilire. Nga shekujt e parë të jetës së qytetit ruhen disa mbetje të murit mbrojtës dhe të një tempulli arkaik kushtuar Artemisit, hyjneshës më të adhuruar të apoloniatëve. Apolonia pas Dyrrahut, ishte qyteti më i rëndësishëm në pellgun e Adriatikut dhe më i përmenduri ndër 30 qytetet e tjera që mbanin të njëjtin emër në kohën antike. U ngrit mbi një kodër në një pozicion që zotëron tërë zonën dhe nëpërmjet luginës së lumit Vjosë lidhej me detin Adriatik. Apolonia ishte një qendër e madhe tregtare dhe industriale. E ngritur në kurrizin e fundit të kodrave të Mallakastrës, me një sipërfaqe rreth 140 hektarë dhe e rrethuar me një mur rreth 4 kilometra të gjatë, Apolonia mbizotëronte pothuajse krejt hapësirën e gjerë që shtrihej buzë detit Adriatik. Kjo fushë e formuar nga vërshimet e lumit Seman dhe Vjosë ka qenë një nga rajonet më pjellore të Fushës së Myzeqesë.