“Voyager 2” ka humbur gjurmët e Tokës. Vetëm një antenë në botë mund ta ndihmojë atë 'të telefonojë në shtëpi'
Në vitin 1977, pesë vjet para se “ET” të kërkonte të "telefononte në shtëpi", dy anije kozmike robotike filluan udhëtimin e tyre në hapësirë.
Pothuajse 46 vjet më vonë, pas eksplorimit të Sistemit Diellor dhe më tej, një nga ato anije kozmike “Voyager 2” ka humbur kontaktin me Tokën.
I gjithë komunikimi me “Voyager 2” kalon përmes stacionit 43 të “Hapësirës së Thellë të NASA-s”, një pjatë radioje prej 70 metrash në “Kompleksin e Komunikimit të Hapësirës së Thellë të Canberras”, të operuar nga “CSIRO”.
Kontakti u humb më shumë se një javë më parë. Pas përpjekjeve intensive në NASA dhe në Canberra, është zbuluar një sinjal i dobët që i përngjanë një "rrahje zemre" dhe besohet se do të rivendoset kontakti i plotë.
Kështu ka deklaruar NASA dhe ka shpjeguar se si kanë rrjedhë gjërat më parë që shpien deri këtu.
Përmes sistemit diellor dhe më gjerë
Anija binjake “Voyager” e NASA-s “Voyager “1 dhe “Voyager 2” u projektua për të përfunduar një turne të madh të sistemit diellor, duke vizituar planetët gjigantë Jupiterin, Saturnin, Uranin dhe Neptunin.
Gjatë gjithë udhëtimeve të tyre miliarda kilometërshe, “Voyagers” qëndruan në kontakt me Tokën përmes tre antenave të “Rrjetit të Hapësirës së Thellë”. Njëri është në Madrid, Spanjë, e dyta është në Goldstone, Kaliforni dhe e treta në Canberra.
Pasi kanë përfunduar detyrat e tyre në vitin 1989, të dy “Voyager 1 dhe 2” kanë kohë që kanë lënë pas Sistemin Diellor. Ata tani po eksplorojnë hapësirën ndëryjore, hapësirën midis yjeve.
“Voyager 1” është aktualisht 24 miliardë kilometra larg shtëpisë, “me Voyager 2” jo shumë prapa në 20 miliardë kilometra.
Pëshpëritje nga hapësira
Më 21 korrik, një seri komandash të planifikuara të dërguara në “Voyager 2” pa dashje bënë që antena e anijes kozmike të tregonte dy gradë larg Tokës. Si rezultat, anija kozmike aktualisht nuk është në gjendje të marrë komanda apo të transmetojë ndonjë të dhënë përsëri në Tokë.
Aksidente të tilla nuk janë të rralla në eksplorimin e hapësirës. Ekipi i NASA-s është ekspert në zgjidhjen e problemeve, dhe ka një histori të mirë të mbajtjes së anijeve kozmike që fluturojnë shumë kohë pasi misioni i tyre kryesor ka përfunduar.
Ekipet e shkencës dhe inxhinierisë së NASA-s kanë trajtuar ndërprerjet e komunikimit më parë, me të dy “Voyagers”. Përpjekjet e tyre tashmë kanë katërfishuar jetën e planifikuar 12-vjeçare të zanatit, kështu që ata nuk mendojnë se kemi dëgjuar të fundit nga “Voyager 2”.
NASA po e konsideron këtë një arritje e madhe që ende kanë kontakt me tw gjitha këto anije, duke pasur parasysh distancën e tyre të madhe nga Toka dhe dobësinë relative të sinjalit marrë nëpërmjet enëve të mëdha si antenë në Canberra. Edhe kur “Voyager 2” është duke treguar në Tokë, sinjali i saj është tashmë një pëshpëritje nga hapësira, miliarda herë më e dobët se fuqia e gjeneruar nga një bateri e vogël orësh.
“Një rrahje zemre” 20 miliardë kilometra larg shtëpisë
Hera e fundit që “Voyager 2” ishte jashtë kontaktit ishte në mars 2020, kur pjata në “Kompleksin e Komunikimit të Hapësirës së Thellë” në Canberra u mbyll për një projekt të planifikuar 11-mujor përmirësimi. Përpara mbylljes, komandat u dërguan në” Voyager 2” për të programuar anijen kozmike për të mbajtur operacionet pa pasur nevojë të dëgjonin nga Toka për një periudhë të gjatë.
Stacioni “Deep Space Station 43” i Canberra është e vetmja antenë në botë që mund të komunikojë drejtpërdrejt me të dy “Voyagers”. Stacionet e saj simotra në hemisferën veriore nuk janë në gjendje të "shohin" “Voyager 2”, sepse Toka është në rrugë.
Që kur antena e “Voyager 2” u rregullua nga objektivi, ne kemi përdorur “Deep Space Station 43” për të dëgjuar me vëmendje për çdo sinjal. Përfundimisht kjo përpjekje u shpërblye, me zbulimin e tonit bartës që përngjanë me një "rrahje zemre" që tregon se “Voyager 2” është ende duke transmetuar.
Tani do të bëhen përpjekje për të përcjellë komandat në “Voyager 2” dhe për t'i thënë të ri-orientojë antenën e saj drejt Tokës.
Nëse këto përpjekje dështojnë, “Voyager 2” është programuar tashmë të përdorë Diellin dhe yllin e shndritshëm “Canopus” për t'u ri-orientuar disa herë çdo vit. Rivendosja tjetër e planifikuar do të ndodhë më 15 tetor, gjë që automatikisht do të bëjë të mundur rinisjen e komunikimeve.
Në hapësirën ndëryjore
Ekipi i “Canberra” ndjen një lidhje shumë të ngushtë me këtë udhëtar të largët. Nasa ka thwnw: “Ne kemi qenë me të në çdo hap të udhëtimit të saj deri tani dhe kemi në plan të vazhdojmë të sigurojmë mbështetjen e misionit për aq kohë sa zgjat misioni”.
“Voyager 2” u lançua më 20 gusht 1977 dhe arriti në Jupiter në korrik 1979, disa muaj pas “Voyager 1”. Ajo vazhdoi në Saturn për një fluturim të planetit me unaza në vitin 1981, dhe pastaj pati takime me Uranin në vitin 1986 dhe Neptunin në gusht 1989, duke i dhënë fund të ashtuquajturit "grand tour".
Meqë të dyja anijet kozmike ishin në gjendje të mirë shëndetësore, atyre iu dha një mision i zgjeruar për të arritur buzë sistemit Diellor, ku përfundon ndikimi i energjisë së Diellit. “Voyagers” tani janë në "ajër të pastër" të hapësirës ndëryjore dhe mund, për herë të parë, të bëjnë matje të drejtpërdrejta të këtij mjedisi.
“Të dhënat që ata kanë kthyer po ndryshojnë kuptueshmërinë tonë për Universin. Ekipet në NASA dhe në “Canberra” kanë besim se ka më shumë shkencë dhe zbulime që do të vijnë, kur “Voyager 2” telefonon edhe një herë në shtëpi”, ka thënë NASA.
Përgatiti: Vita Abrashi -Kajtazi