Puna nga shtëpia ofron fleksibilitet dhe balancë më të mirë mes jetës dhe punës, por mund të rrisë izolimin social, veçanërisht te personat që jetojnë vetëm. Një studim tregon nivele më të larta të shqetësimit psikologjik te këta punonjës. Ekspertët theksojnë se zgjidhja nuk është domosdoshmërisht kthimi në zyrë, por krijimi i kontakteve sociale dhe një mjedisi ku ndihesh i vlerësuar.
Puna nga shtëpia është kthyer në një mënyrë të zakonshme të organizimit të jetës profesionale, veçanërisht pas pandemisë. Për shumë njerëz, fleksibiliteti dhe balanca më e mirë mes punës dhe jetës private janë ndër arsyet kryesore pse preferojnë të mos kthehen çdo ditë në zyrë.
Por një studim i publikuar në revistën shkencore Science sugjeron se puna në distancë mund të ketë edhe një anë tjetër, veçanërisht për njerëzit që jetojnë vetëm, raportoi CNN-i.
Matthew Juhren, i cili punon nga shtëpia në Oregon, ka kaluar deri në 75 orë në javë në zyrën e tij në shtëpi. Pjesën më të madhe të kësaj kohe e kalon vetëm.
“Vetmia e gjithë kësaj është diçka e re dhe ndryshe”, tha Juhren, duke shtuar se për një person ekstrovert, kjo situatë mund të jetë e vështirë.
Izolimi social, rrezik për punonjësit që jetojnë vetëm
Edhe
Pesë minuta lëvizje në orë mund të rrisin performancën në punë
Studiuesit analizuan më shumë se një dekadë të dhënash nga anketa kombëtare dhe krahasuan njerëzit që punojnë në profesione të përshtatshme për punë në distancë, si marketingu, me ata që kanë profesione që kërkojnë praninë fizike, si kirurgjia.
Rezultatet treguan se personat që jetojnë vetëm dhe punojnë në profesione të përshtatshme për punë në distancë raportojnë nivele më të larta të shqetësimit psikologjik dhe izolimit social.
Sipas studimit, këta punonjës kalojnë 25 për qind të ditëve pa asnjë kontakt social, më shumë se dyfishi i nivelit të regjistruar te njerëzit që punojnë në profesione që kërkojnë praninë fizike.
Studiuesit vunë re gjithashtu se ndryshimi në nivelet e shqetësimit psikologjik që nga periudha e pandemisë ishte dy herë më i madh te personat që jetojnë vetëm dhe kanë profesione të përshtatshme për punë në distancë, krahasuar me ata që jetojnë me persona të tjerë.
Një tjetër gjetje shqetësuese ishte se personat që kalojnë ditë pa komunikuar me të tjerët nuk duket se e kompensojnë mungesën e kontaktit gjatë orarit të punës.
Puna në zyrë nuk është domosdoshmërisht zgjidhje
Këto rezultate vijnë në një kohë kur gjithnjë e më shumë kompani po kërkojnë rikthimin e punonjësve në zyrë, në disa raste deri në pesë ditë në javë.
Por ekspertët paralajmërojnë se rikthimi fizik në zyrë nuk është automatikisht kurë për vetminë.
Psikologia Constance Noonan Hadley thekson se nuk mund të supozohet se prania në zyrë nënkupton domosdoshmërisht një mjedis social pozitiv dhe përmbushës.
Sipas saj, një punonjës mund të jetë fizikisht mes dhjetëra kolegëve dhe sërish të ndihet i vetmuar.
Edhe psikologia Tammy Allen, e cila studion punën në distancë dhe shëndetin në vendin e punës, vëren se të qenit në zyrë nuk garanton kontakt domethënës me njerëzit. Për më tepër, marrëdhëniet me kolegët nuk janë gjithmonë pozitive.
Sipas ekspertëve, ajo që ka më shumë rëndësi është të gjendesh në një mjedis ku ndihesh i parë, i vlerësuar dhe i kuptuar.
Puna në distancë mbetet e preferuar
Pavarësisht shqetësimeve për izolimin, puna në distancë mbetet shumë e preferuar në Shtetet e Bashkuara.
Sipas Gallup, në nëntor, 61 për qind e punonjësve amerikanë me profesione që mund të kryhen në distancë preferonin këtë model, ndërsa 33 për qind preferonin të punonin tërësisht nga shtëpia. Vetëm 6 për qind preferonin punën vetëm në ambientet e zyrës.
Edhe
Puna nga shtëpia po rrit papunësinë te të rinjtë, jo inteligjenca artificiale
Balanca mes jetës profesionale dhe asaj personale është ndër arsyet kryesore që punonjësit përmendin për preferencën ndaj këtij lloji të punës.
Studime të tjera kanë treguar gjithashtu se puna në distancë mund të ketë efekte pozitive në produktivitet.
Madje, një studim i publikuar në Frontiers in Psychology, që përfshiu rreth 7,700 punonjës të sektorit të shëndetësisë, gjeti nivelet më të larta të mirëqenies pozitive te punonjësit që punonin në distancë.
Kjo tregon se puna nga shtëpia nuk mund të konsiderohet në vetvete shkak i përkeqësimit të shëndetit mendor.
Faktorë të tjerë, si jetesa vetëm, mungesa e kontakteve sociale dhe cilësia e marrëdhënieve, luajnë rol të rëndësishëm.
“Hapësira e tretë” mund të jetë zgjidhja
Ekspertët sugjerojnë që njerëzit që punojnë nga shtëpia dhe kalojnë shumë kohë vetëm të kërkojnë mënyra për të krijuar kontakte sociale gjatë ditës.
Kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht të shkosh në zyrë.
Në hulumtimet e saj, Hadley ka gjetur se mjedisi më përmbushës për shumë njerëz nuk ishte as shtëpia dhe as zyra, por një “hapësirë e tretë” – si një kafene, apo një vend tjetër ku njerëzit mund të jenë vetvetja.
Edhe ndërveprimet e vogla mund të kenë ndikim. Një bisedë e shkurtër me kamarierin, një përshëndetje me një të panjohur apo një aktivitet në komunitet mund të krijojë një ndjenjë përkatësie.
Për personat që ndihen vazhdimisht të vetmuar, ekspertët rekomandojnë gjithashtu mbështetje më të drejtpërdrejtë dhe ftesa personale për aktivitete sociale. Kjo mund t'i ndihmojë ata të kapërcejnë frikën nga refuzimi dhe të rikthehen gradualisht në marrëdhënie sociale.
Një ekuilibër mes fleksibilitetit dhe kontaktit njerëzor
Për disa njerëz, puna nga shtëpia mund të jetë një ndryshim që përmirëson ndjeshëm cilësinë e jetës.
Për të tjerë, veçanërisht ata që jetojnë vetëm, mungesa e kontaktit njerëzor mund të bëhet problem serioz.
Edhe
Studimi: Duhanpirja mund t’ju bëjë më të vetmuar
Mesazhi i ekspertëve është i qartë: nuk është e rëndësishme vetëm ku punoni, por edhe me kë dhe si lidheni me njerëzit gjatë ditës.
Nëse puna nga shtëpia është pjesë e jetës profesionale, krijimi i hapësirave për kontakte reale, miqësi dhe aktivitete në komunitet mund të jetë po aq i rëndësishëm sa vetë fleksibiliteti që ofron puna në distancë.
