Regjisorja e filmave dokumentarë, Nanette Burstein, ishte intriguar kur u telefonua nga disa miq të saj producentë, të cilët e pyetën nëse kishte interesim të punonte në një projekt në të cilin do të përdoreshin audio-incizime të sapozbuluara të ikonës hollywoodiane, Elizabeth Taylor.
Aktorja e shpërblyer me “Oscar” kishte pranuar të fliste me gazetarin Richard Meryman në kulmin e famës së saj, në vitin 1964, dhe të dy incizuan 40 orë intervista, të cilat udhëheqësit e trashëgimisë së saj i kanë gjetur së fundmi në tavanin e shtëpisë.
Si rezultat u prodhua dokumentari i ri i HBO-së me titull “Elizabeth Taylor: The Lost Tapes”, i cili tregon një anë të brishtë të superyllit.
“Një nga gjërat që më befasoi më shumë ishte pasiguria e saj. Ajo ishte një megayll dhe shqetësohej se nuk respektohej si aktore, se shihej si një seks-simbol apo thjesht një yll filmi, gjë që në mendjen e saj nuk do të thoshte se ajo nuk ishte një aktore e vërtetë. Mendoj se niveli i gjykimit që iu bë asaj publikisht dhe që e ndjeu gjatë gjithë jetës, duke qenë përpara kohës së saj, e shtyu të portretizonte në ekran personazhe të grave të fuqishme. Ajo pati shumë afera dhe martesa dhe u gjykua shumë për këtë. Natyrisht kjo i shkaktoi shumë dhimbje. Dua të them, ajo me të vërtetë u ofendua duke u quajtur grua që shkatërron familje. Madje, sipas saj, edhe babai e kishte quajtur të përdalë kur u martua me Richard Burtonin. Pra, ajo kaloi nëpër shumë gjëra që një grua sot nuk do të detyrohej t’i bënte. Ishte definitivisht e veçantë”, ka thënë Burstein në një intervistë të fundit për agjencinë “Associated Press”.
Filmi dokumentar përfshin shumë prej video-incizimeve të reja të ilustruara nga video arkivore dhe klipe filmash të Taylorit, e cila filloi të aktronte si fëmijë dhe realizoi shumë projekte kinematografike të tilla si: “National Velvet”, “Giant”, “Cat on a Hot Tin Roof” dhe “Who’s Afraid of Virginia Woolf”.
Taylor shquhej për aferat dhe skandalet e saj në jetën personale aq sa edhe për talentin në aktrim. E martuar tetë herë, ajo u përndjek nga shtypi dhe përvojat e saj me fotografët e pamëshirshëm ishin fillimi i fenomenit të njohur sot si “paparacët”.
“Momenti kritik ndodhi në Itali kur ajo po xhironte ‘Kleopatrën’. Atëkohë ishte e martuar me Eddie Fisherin dhe kishte një aferë publike me Richard Burtonin. Kështu u shndërrua në shënjestër të paparacëve. Mënyra se si ata e ndiqnin ishte e frikshme dhe ju mund ta shihni në videot e xhiruara, është një çmenduri e vërtetë. Aty janë edhe fëmijët e saj të cilët detyroheshin të fshiheshin kudo. Është vërtet traumatike ta shikosh një gjë të tillë”.
Edhe
Anya Taylor-Joy: E kam mbrojtur veten shumë nga fama
Burstein ka thënë se dëshiron që publiku ta kuptojë se Taylori ishte një “grua komplekse”, e cila ishte më shumë se thjesht një titull gazete apo edhe një personazh filmi.
“Taylor është një grua komplekse. Ajo e jetoi jetën në maksimum. Pa dyshim që ka bërë gabime në jetën e saj private. Por, nuk kishte frikë të rrezikonte dhe të provonte fatin, si në karrierë ashtu edhe në dashuri. Po ashtu nuk frikësohej të luante role të grave me vullnet e karakter të fortë, në një kohë kur diçka e tillë jo domosdo inkurajohej apo respektohej në industri”, ka thënë Burstein. “Ajo portretizoi personazhe komplekse, ishte e përkushtuar në projekte bamirëse në kohën kur shpërthyen rastet me sëmundjen SIDA. Në vitet ‘80 askush nuk po bënte diçka në këtë drejtim dhe ajo ishte një nga njerëzit e parë që foli hapur për SIDA-në dhe mblodhi miliona dollarë për bamirësi, që u dedikoheshin personave të prekur nga kjo sëmundje”.
“Elizabeth Taylor: The Lost Tapes” debuton në kanalin HBO më 3 gusht dhe do të jetë në dispozicionin e publikut përmes platformës digjitale HBO Max.