Milano, 7 qershor - Arritja e Interit në finalen e Ligës së Kampionëve të së shtunës është arritja e fundit në karrierën e nënvlerësuar menaxheriale të Simone Inzaghit, e cila ka nxjerrë në pah aftësinë e tij për të pasur sukses kur kritikohet.
Inzaghi, 47 vjeç, e kaloi karrierën e tij si futbollist aktiv nën hijen e vëllait të tij më të madh Filippo, një golashënues pjellor për klubet më të mëdha të Italisë, dy herë kampion evropian dhe fitues i Kupës së Botës. Më i riu Inzaghi, gjithashtu një sulmues, luajti pjesën më të madhe të karrierës së tij për Lazion, ku ai është i dashur nga tifozët pavarësisht një rekordi modest të golave dhe një titulli të vetëm të ligës së fituar 23 vjet më parë.
Megjithatë, në zejen e trajnerit është Simone ai që kryeson rrugën, si trajner i fuqive tradicionale të Evropës, ndërsa Filippo po lëviz nëpër ligat e ulëta të Italisë. Dhe, tani Simone ka shansin për të fituar nderin më të madh që ka për të ofruar zeja e trajnerit, ashtu siç bëri vëllai i tij si lojtar në vitin 2003 dhe 2007 me rivalin lokal të Interit, Milanin. Filippo e fitoi dy herë Championsin me Milanin, ndërsa Simone po e kërkon këtë sukses si trajner. Inzaghi me Interin do të luajë në finalen e Championsit kundër Manchester Cityt.
“Është ndeshja ime më e rëndësishme ndonjëherë, por besoj se është edhe rasti për lojtarët e mi, sepse ne kemi lojtarë si Edin Xheko dhe Andre Onana që kanë luajtur në gjysmëfinale”, tha Inzaghi. “Kjo finale shpërblen të gjitha përpjekjet tona, pasi ka qenë një vit i gjatë dhe i vështirë”.
Inzaghi mori drejtimin e Lazios në vitin 2016 dhe menjëherë krijoi një ndikim, duke e kthyer klubin nga Roma në Evropë dhe duke humbur finalen e Kupës së Italisë ndaj Juventusit. Lazio shpeshherë është nën hijen e rivalit, Romës, dhe pengohet nga një buxhet i cili zbehet nga tre të mëdhenjtë e Italisë, Juventusi, Interi dhe Milani. Kupa e Italisë në vitin 2019, dy Superkupa – të dyja të fituara kundër Juventusit – dhe kualifikimi në Ligën e Kampionëve në vitin 2020 mund të mos tingëllojnë shumë, por mjaftuan për ta dërguar Inzaghin te Interi për të zëvendësuar Antonio Conten, i cili u largua nga ekipi pasi fitoi titullin e kampionit në Serie A. Inzaghi mbërriti në Inter dy vjet më parë me klubin që do të kalonte në krizë të plotë pas largimit të Contes dhe shitjes së Romelu Lukakut dhe Achraf Hakimit, dy yjet e kampanjës fituese të scudettos. Shitja e Lukakut te Chelsea nuk tërboi vetëm tifozët, por thuhet se tërboi edhe drejtorin e përgjithshëm Giuseppe Marotta dhe Inzaghin, ndërsa tifozët protestuan jashtë selisë së klubit. Megjithatë, i mësuar të bënte më shumë me më pak te Lazio, ai bëri zëvendësime të lira për yjet që po largoheshin, në vend që të ankohej për shitjen e tyre. Ai krijoi një stil të ri loje që mori më të mirën nga i gjithë ekipi dhe jo vetëm nga disa lojtarë kyç, duke përfshirë veteranët si Edin Xheko, i cili do të luajë në finalen e tij të parë të Ligës së Kampionëve në moshën 37-vjeçare kundër ish-klubit të tij, Manchester City. Dhe megjithëse ai nuk arriti të mbronte titullin e ligës - gjë që nuk pritej ta bënte – Inzaghi ka fituar dy Kupa dhe dy Superkupa të Italisë, si dhe e ka çuar Interin në lartësitë në Evropë, të cilat asnjë trajner nuk e ka bërë që nga koha e Jose Mourinhos. Ndeshja e së shtunës nuk është vetëm finalja e parë e Interit në Champions që kur e fitoi këtë garë nën drejtimin e Mourinhos në vitin 2010, por është e para për çdo klub italian për 13 vjet. Ky sukses i Interit erdhi një vit pas eliminimit në çerekfinale nga Liverpooli. Inzaghi e ka përvojën dhe e ka përdorur për të marrë veten në ndeshjen më të madhe në futbollin e klubeve, një ndeshje që ai beson se mund ta fitojë kundër të gjitha gjasave.
“Kam besim jo vetëm në ekipin tim, por edhe në veten time. Do të jemi gati për finalen e madhe të Championsit, të cilën duam ta fitojmë”, ka thënë Inzaghi.
