Që kur Admir Mehmedi u largua nga Zuerichu në janar të vitit 2012, ai gjithmonë ka theksuar se dëshiron të luajë sërish për këtë skuadër në fund të karrierës. Por kjo dëshirë e tij nuk u realizua. Tetë javë pasi të gjithë pritën që ai të nënshkruajë me klubin e tij të fëmijërisë, ish-reprezentuesi i Zvicrës njoftoi tërheqjen nga futbolli aktiv në moshën 32-vjeçare. Tani Mehmedi do t’i përkushtohet familjes së tij, përkatësisht fëmijëve, në Winterthur, ku edhe jeton. “Më pëlqen shumë që mund të kaloj kaq shumë kohë me tre fëmijët e mi”, thotë ai.
Nuk ka asnjë gjurmë zhgënjimi, trishtimi apo zemërimi për vendimin e tij, siç mund të mendohet.
“E di që tani është koha e duhur për diçka të re. Mezi po e pres. Nuk ka ndjenja të këqija”.
Vendimin thotë se e ka marrë më herët, ndërsa fillimisht ka njoftuar rrethin e tij të afërt. Mehmedi ka qenë në Maqedoni me familjen për një muaj. Gruaja e tij e kuptoi dhe e përkrahu. Të tjerët, si prindërit e tij, u përpoqën ta bindnin të vazhdonte të luante.
“Argumenti i tyre i vetëm ishte se jam ende i ri për të hequr dorë nga futbolli aktiv”, thotë Mehmedi. “Por me çdo bisedë, më bëhej gjithnjë e më e qartë se dorëheqja ishte absolutisht vendimi i duhur. Dhe çdo ditë që kalonte ndihesha më mirë”.
Edhe
Zuerichu nuk e kthen Mehmedin
Idenë e tërheqjes nga futbolli aktiv thotë se e ka mbajtur në vete prej kohësh. Në fakt, prej fillimit të vitit.
“Një vendim i tillë nuk merret brenda natës, sigurisht”, shprehet Mehmedi.
Ai do të kishte vazhduar të luante vetëm me fanellën e skuadrës së Zuerichut. Thotë se i detyrohet shumë klubit. Mehmedi ndien se sa shumë e duan presidenti Ancillo Canepa dhe drejtori sportiv Marinko Jurendiq – si sulmues, si drejtues dhe si model. Njerëz të ndryshëm pranë klubit thonë se kontrata tashmë ishte gati për t'u nënshkruar, por se skuadra e Zuerichut e tërhoqi atë në momentin kur u konfirmua largimi i Jurendiqit në Augsburg dhe agjenti i lojtarëve Milosh Malenoviq mori mandatin për të shqyrtuar strategjinë e transferimeve në klub. Deri atëherë, Mehmedi tashmë kishte ndërprerë kontratën e tij në Turqi.
I zhgënjyer me atë që përjetoj te Zuerichu
Mehmedi nuk hyn në detaje, pasi nuk ka dëshirë për shkak të dashurisë së madhe për klubin.
“Një dinamikë tjetër është shfaqur papritur në klub. Me sa duket, rikthimi im nuk përshtatej më dhe gjëra të tilla ndodhin në biznesin e futbollit. Fakti që më duhej ta përjetoja këtë te Zuerichu, ishte një zhgënjim. Por nuk kam ndjenja të këqija”, insistoi Mehmedi.
Edhe pse e imagjinoi ndryshe fundin e karrierës së tij, ai kujton vitet e mrekullueshme në Zuerich, Dynamo Kiev, Freiburg, Wolfsburg dhe Bayer Leverkusen. 76 paraqitje, 10 gola, 7 asistime, dy pjesëmarrje në Kampionate Evropiane dhe një në Botëror. Thotë se kjo është kur një kohë e suksesshme përfundon. Duke shikuar prapa, ai e sheh pozitivisht edhe vitin e tij të fundit në Antalyaspor në Turqi, ku është lënduar më shpesh sesa ka luajtur.
“Nga pikëpamja sportive, kjo kohë sigurisht nuk ishte e kënaqshme. Por për zhvillimin tim personal, për jetën time më pas, ishte shumë e dobishme. Isha pranë trajnerit dhe munda të zbuloja se si mendon. Veç kësaj, njoha një kulturë të re dhe mekanizma të rinj në Turqi. E gjithë kjo është jashtëzakonisht e vlefshme”, shton ai.
Ish-reprezentuesi i Zvicrës, i cili tashmë ka përfunduar praktikën e tij në zyrën e Zuerichut, dëshiron të qëndrojë në industrinë e futbollit. Për këtë ai ka kryer një kurs për menaxhim sportiv, për të cilin është i gatshëm të investojë më tej.
Edhe
Mehmedi shkëput kontratën me Antalyasporin
“Sigurisht që nuk mendoj se e di se si funksionon biznesi i trajnerëve apo menaxherëve vetëm sepse kam qenë një futbollist profesionist për 15 vjet. E di që kam ende shumë për të mësuar në këto fusha dhe se duhet të mbush çantën e shpinës”, shprehet Mehmedi.
Nuk ka preferuar të jetë në qendër të vëmendjes
Mund të vërehet se Mehmedi dëshiron të fillojë karrierën e tij të dytë. Për të vazhduar shkollimin, ai dëshiron të fillojë së shpejti trajnimin e trajnerit. Kjo nuk mund ta dëmtojë, edhe nëse ai e sheh veten më shumë në një pozicion menaxherial në të ardhmen.
“Unë nuk pres që të jem në gjendje të marr një pozicion me përgjegjësi të madhe menjëherë. Nuk kam përvojë për ta bërë këtë”, tha Mehmedi, duke shtuar se nuk ka frikë nga një jetë e ardhshme larg vëmendjes. “Aspak. Unë kurrë nuk kam qenë tip për të kërkuar në qendër të vëmendjes”.
Ndërkohë, insiston se miqësitë me futbollistët do t’i mbajë edhe pas tërheqjes së tij. Ai ka ende kontakte me disa ish-shokë skuadre apo ish-shokë të dhomës, siç është Xherdan Shaqiri. Krahas Shaqirit, mik më të mirë e ka edhe Amir Abrashin.
“Futbolli është një sport ekipor, por nëse dëshiron të jesh i suksesshëm, duhet të punosh së bashku. Por, megjithatë, çdo individ duhet të mendojë me egoizëm dhe të kujdeset për veten. Amir Abrashi është një mik i mirë i imi, dëgjojmë njëri-tjetrin pothuajse çdo ditë”.
Ai gjithashtu thotë se dëshiron të mungojë jo vetëm në fushë, por edhe para kamerave, ku gjithmonë edhe është treguar i sinqertë. Në vitin 2014, ai shkaktoi të qeshura gjatë konferencës për shtyp para duelit me Argjentinën në kuadër të Kupës së Botës. I pyetur për Lionel Messin, ai tha me gjakftohtësi: “Unë nuk shikoj video të Messit dhe të askujt tjetër. Unë jam Mehmedi”.
Ndërkohë, në vitin 2009 kur u pyet se me cilin nga superyjet donte të ndërronte fanellën e tij, Mehmedi që ishte pjesë e Zuerichut atëbotë, u përgjigj me gjakftohtësi përpara ndeshjes së Ligës së Kampionëve kundër Real Madridit: “Me asnjë. Mendoj se jam profesionist dhe unë nuk jam këtu për të ndërruar fanellat me ta”.
Edhe
Mehmedi mund të rikthehet në Superligën e Zvicrës
Kur pyetet për këtë, Mehmedi qesh. Ai thotë se në shtëpi mban vetëm fanellën e tij.
“Unë kam qenë gjithmonë një futbollist, kurrë një tifoz”, përfundon Mehmedi.
