Duke bërë sy gjumë të shkurtër gjatë ditës mund të ndihmojë për të mbrojtur shëndetin e trurit ndërsa ai plaket, kanë sugjeruar studiuesit pasi kanë zbuluar se praktika ka të ngjarë të jetë e lidhur me pjesën më të madhe të trurit.
Ndërkohë që hulumtimet e mëparshme kanë sugjeruar se dremitjet e gjata mund të jenë simptomë e hershme e sëmundjes së Alzheimerit, punime të tjera kanë zbuluar se doza e shkurtër mund të përmirësojë aftësitë e njerëzve.
Tani studiuesit thonë se kanë gjetur prova që sugjerojnë se dremitja mund të ndihmojë për ta mbrojtur tkurrjen e trurit. Kjo është me interes, thotë ekipi që kreu hulumtimin, pasi tkurrja e trurit - proces që ndodh me moshën - përshpejtohet tek njerëzit me probleme të harresës dhe sëmundje neurodegjenerative, me disa kërkime që sugjerojnë se kjo mund të lidhet me problemet e gjumit.
“Në përputhje me këto studime, gjetëm lidhje midis dremitjes së zakonshme të ditës dhe vëllimit më të madh total të trurit, gjë që mund të sugjerojë se dremitja rregullisht siguron njëfarë mbrojtjeje kundër neurodegjenerimit nëpërmjet kompensimit të gjumit të dobët”, vërejnë studiuesit që morën për bazë të dhënat për mbi 500 mijë njerëz të moshave mes 40 dhe 69-vjeçare. Të dhënat në detaje u morën nga 35 mijë njerëz.
Në përgjithësi, hulumtuesit gjetën një lidhje midis predispozitës gjenetike ndaj dremitjes së zakonshme të ditës dhe vëllimit më të madh të trurit, ekuivalent me 2.6 deri në 6.5 vjet më pak plakje.
Edhe
Tri mënyra të thjeshta dhe argëtuese për ta ngadalësuar plakjen e trurit
Studiuesit vunë re se ka mori faktorësh rreziku që mund të çonin në demencë, ndërsa shumë faktorë të tjerë mund të ndikojnë edhe në volumin e trurit. Për më tepër, studimi bazohet në të dhënat vetëm nga britanikët e bardhë dhe kohëzgjatja e saktë e dremitjeve të lidhura me përfitimet është e paqartë. Është gjithashtu e paqartë nëse të njëjtat përfitime të dremitjes do të shihen tek njerëzit pa një predispozitë.
Prof. Tara Spires-Jones, presidente e Shoqatës Britanike të Neuroshkencës, udhëheqëse e grupit në Institutin e Kërkimit të Demencës në Mbretërinë e Bashkuar dhe zëvendësdrejtore e Qendrës për Shkencat e Trurit të Zbulimit në Universitetin e Edinburgut, e mirëpriti studimin, edhe pse tha se kishte kufizime duke përfshirë që zakonet e vetëraportuara të dremitjes së pjesëmarrësve në studim mund të mos jenë plotësisht të sakta.
