Spanja ka arritur në Atlanta me atmosferën e ekipit që synon verë të gjatë në Kupën e Botës. Të hënën nga ora 18:00, Spanja përballet me Kepin e Gjelbër, shtetin me ndjenjë po aq të fuqishme. Kepi i Gjelbër bën gara në Botëror për herën e parë.
Kampionia evropiane e hap kampanjën në Grupin H ndaj Kepit të Gjelbër, ndërsa më pas do të luajë edhe me Uruguain dhe Arabinë Saudite. Në letër duket se do të ketë përballje të planetëve të ndryshëm të futbollit.
Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.
Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.
Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj KontribuoPërfaqësuesja e udhëhequr nga Luis de la Fuente, ka qenë shumë stabile në katër vjetët e fundit, duke shkuar në 30 ndeshje pa humbje. Herën e fundit pësoi disfatë 1:0 në miqësore nga Kolumbia në “Wembley”, në mars të vitit 2024. Që nga ajo kohë, Spanja ka 23 fitore dhe shtatë barazime, duke shfaqur futboll zbavitës e sulmues që rrallë është parë në vitet e fundit.
E vetmja gjë negative nga kjo seri është humbja 5:4 në penallti nga Portugalia në finalen e Ligës së Kombeve, pas barazimit 2:2 dhe kohës shtesë. Në atë ndeshje, Spanja dy herë udhëhoqi, por dështoi ta fitonte trofeun që e kishte arritur në vitin 2023.
Kepi i Gjelbër, megjithatë, nuk është në Amerikën e Veriut për të dhuruar romancë. “Peshkaqenët blu” ishin befasia e vetme e kualifikimeve për Kupën e Botës 2026. Me më pak se 600 mijë banorë, është shteti i tretë më i vogël nga popullsia që arrin në turne pas Islandës në vitin 2018 dhe Kuraçaos, po në këtë vit.
Ngritja e tyre është bërë falë lojtarëve që luajnë në diasporë. Kepi i Gjelbër i fitoi shtatë nga 10 ndeshjet e fundit, ndërsa humbi vetëm një herë. Arriti fitore në shtëpi edhe ndaj Kamerunit.
Vendi në Kupën e Botës mund të ketë ndjesinë përrallore, por Kepi i Gjelbër është ndërtuar fuqishëm ndër vite. Në vitin 2013 u kualifikua për herë të parë në Kupën e Kombeve të Afrikës dhe arriti në çerekfinale në tentimin e parë.
Spanja ndërkohë duhet të ketë kujdes me Lamine Yamalin dhe Nico Williamsin, që janë në fazën përfundimtare të rikuperimit nga lëndimet muskulore, të marra në muajin prill. Të dy u kthyen në stërvitje me grupin të enjten, por De la Fuente duhet ta ketë parasysh se durimi është më i rëndësishëm se rreziku.
Për Spanjën, synimi është trofeu i dytë i Kupës së Botës pas asaj në vitin 2010 në Afrikën e Jugut. Për Kepin e Gjelbër, e hëna sjell diçka tjetër. Faqen e parë të tregimit që tifozët e kanë pritur me gjenerata.