Kongresi i konspiracionit

Rritja e dhunës politike nuk kufizohet vetëm në Uashington, DC. Sipas Kleinfeld-it, protestat e armatosura në legjislaturat shtetërore u rritën me gati 20% midis 2020 dhe 2021, dhe pjesëmarrja nga grupet paraushtarake u rrit për 96%. Protestat “Stop the Steal” kanë më shumë se katër herë gjasa se demonstratat e tjera për të shfaqur aktorë të armatosur ose milici të paligjshme paraushtarake. Kjo përgjigje mbarëkombëtare nga ekstremistët e krahut të djathtë ndaj pretendimeve false për mashtrime zgjedhore flet vetë

Atlanta – Volteri ka paralajmëruar në mënyrë të famshme se kushdo që mund t’i bëjë njerëzit të besojnë absurditetet mund t’i bëjë ata të kryejnë mizori. Dy shekuj e gjysmë më vonë, një kryengritje në Kapitolin e SHBA-së nga ata që besuan gënjeshtrat e Donald Trumpit konfirmoi pikën e Volterit. Dhe tani, shumica e re republikane në Dhomën e Përfaqësuesve po bën gjithçka që mundet për të “përmbytur zonën” me më shumë absurditete.

Ekspozita A është “Nënkomiteti i Përzgjedhur për Armatizimin e Qeverisë Federale”, i cili supozohet se do të tregojë se si Partia Demokratike ka përdorur agjencitë federale për të persekutuar republikanët dhe mbështetësit e tyre. Trumpi ka hedhur prej kohësh akuza të tilla dhe tani përfaqësuesi, Jim Jordan i Ohajos, kryetar i nënkomitetit të ri, do të krijojë spektakël të “hetimit” të agjencive të zbatimit të ligjit dhe inteligjencës.

Ndër të tjera, Jordan pretendon se hetimi i FBI-së për kërcënimet me vdekje drejtuar anëtarëve të bordit të shkollave lokale ishte me të vërtetë një përpjekje e mbuluar për të shtypur të drejtën e prindërve për lirinë e fjalës. Megjithëse kjo akuzë është hedhur poshtë tërësisht, ne mund të presim plotësisht që nënkomiteti të ringjallë të gjitha teoritë e vjetra – që ende konsiderohen të vërteta të shenjta mes një numri tronditës votuesish republikanë – rreth komploteve kundër Trumpit.

Vërtet, në një sistem kushtetues të bazuar në ndarjen e pushteteve, hetimet e Kongresit janë vendimtare për mbikëqyrjen efektive të degës ekzekutive. Megjithatë, shumë republikanë sot pranojnë se qeverisja e mirë nuk është në të vërtetë qëllimi i tyre. Ende duke mbajtur pakënaqësi për hetimet e shumta për lidhjet e Trumpit me Rusinë, dy procedurat e fajësimit kundër tij dhe raportin dënues të Komitetit të 6 janarit, drejtuesit e Dhomës së GOP-it e kanë bërë të qartë se duan hakmarrje.

Jordan do ta drejtojë gjithashtu zemërimin e tij ndaj Departamentit të Drejtësisë dhe Komunitetit të Inteligjencës, duke vazhduar aty ku e la administrata Trump. Në tetor të vitit 2020 (pak përpara se Trumpi ta humbiste ofertën e tij për rizgjedhje), prokurori i përgjithshëm, Bill Barr, emëroi prokurorin e SHBA-së, John Durham si prokuror special për t’i zbuluar komplotet e supozuara të CIA-s dhe FBI-së kundër Trumpit. Tre vjet dhe 6.5 milionë dollarë më vonë, gjithçka që Durham duhet të tregojë për përpjekjet e tij është shkelje e vetme ligjore nga një avokat i FBI-së ( i cili është dënuar me kusht she shërbim në komunitet).

Të papenguar dhe pa asnjë detyrim për të provuar në një gjykatë, republikanët e Dhomës së Përfaqësuesve janë zotuar ta zgjerojnë kërkimin. Megjithatë, përtej prodhimit të teatrove televizive dhe tingujve për të mbledhur fonde nga besimtarët e partisë, është e paqartë se çfarë duan të arrijnë.

Një supozim është se ata thjesht shpresojnë të shpërqendrojnë nga më shumë lajme të këqija që po i vijnë Trumpit. Në fund të fundit, Jack Smith, këshilltar special i emëruar nga prokurori aktual i përgjithshëm, po heton përpjekjet e Trumpit për t’i përmbysur zgjedhjet e 2020-s. Dhe Fani Willis, prokurori i qarkut për Fulton, Gjeorgji, do të vendosë së shpejti nëse do të padisë Trumpin për presionin e zyrtarëve të zgjedhje shtetërore për të “gjetur” më shumë vota për të në vitin 2020.

Për fat të keq, “hetimet” e republikanëve të Kongresit do të kenë një çmim për vendin. Edhe akuzat false ka të ngjarë të minojnë besimin e publikut në agjencitë federale të zbatimit të ligjit dhe të inteligjencës. Mbështetja publike për FBI-në dhe CIA-n ra me shpejtësi gjatë mandatit të vetëm të Trumpit (sidomos mes republikanëve) dhe Trumpi ka vazhduar ta sulmojë komunitetin e inteligjencës për zbulimin se si Rusia ndërhyri në emër të tij në vitin 2016.

Teksa mbështetja popullore për FBI-në u rikuperua vitin e kaluar midis demokratëve, ajo nuk ka lëvizur midis republikanëve. Dallimet partizane mbi FBI-në tani janë më të mëdha se për çdo agjenci tjetër federale. Ky lloj polarizimi ka implikime të rrezikshme për sigurinë e brendshme. Ashtu si të gjitha organizatat e zbatimit të ligjit, FBI-ja varet nga bashkëpunimi publik për të kryer punën e saj. Rigjallërimi i akuzave të diskredituara dhe komploteve mitike rreth makinacioneve të FBI-së nuk do ta ndihmojë agjencinë të kryejë funksionin e saj të duhur. Më keq, do të nxisë skajin e dhunshëm të krahut të djathtë të Amerikës.

Ndoshta kjo është çështja. Duke e përshkruar FBI-në si armike, republikanët e Dhomës së Përfaqësuesve do të largojnë vëmendjen nga problemi në rritje i ekstremizmit të brendshëm. Sipas Departamentit të Sigurisë Kombëtare, FBI-së dhe një studimi trevjeçar të Senatit, nacionalistët e bardhë dhe grupet e tjera të ekstremit të djathtë tani përbëjnë kërcënimin kryesor terrorist të vendit.

Këto grupe janë gjithnjë e më sinonim me bazën republikane. Nga besimtarët e QAnon-it tek grupet e milicisë si “Djemtë krenarë” dhe “Mbajtësit e betimit”, shtrirja e Trumpit në të djathtën ekstreme e ka tërhequr skajin radikal plotësisht në grupin e GOP. Ndërsa liderët republikanë ende ofrojnë dënime pro forma të supremacisë së bardhë, antisemitizmit dhe dhunës politike, ata i kanë mbetur besnikë njeriut që i ftoi këta elementë në parti. Kritika e vakët e liderëve republikanë për darkën e nëntorit të Trumpit me supremacistin e bardhë Nick Fuentes ishte një rast i tillë.

Duke dëshmuar para Komitetit të 6 janarit të vitit të kaluar, Rachel Kleinfeld nga Carnegie Endowment detajoi se si teorizimi i konspiracionit i Partisë Republikane dhe ballafaqimi me të djathtën ekstreme rrezikojnë demokracinë amerikane. Hulumtimi i saj tregon se kërcënimet vjetore kundër anëtarëve të Kongresit u rritën dhjetëfish (në 9600) midis 2016 dhe 2021. Në 11 javët midis ditës së zgjedhjeve në 2020 dhe inaugurimit të Biden në janar 2021, numri i protestuesve të armatosur në demonstratat politike u rrit 47% krahasuar me 11 javët e mëparshme.

Rritja e dhunës politike nuk kufizohet vetëm në Uashington, DC. Sipas Kleinfeld-it, protestat e armatosura në legjislaturat shtetërore u rritën me gati 20% midis 2020 dhe 2021, dhe pjesëmarrja nga grupet paraushtarake u rrit me 96%. Protestat “Stop the Steal” kanë më shumë se katër herë më shumë gjasa se demonstratat e tjera për të shfaqur aktorë të armatosur ose milici të paligjshme paraushtarake. Kjo përgjigje mbarëkombëtare nga ekstremistët e krahut të djathtë ndaj pretendimeve false për mashtrime zgjedhore flet vetë.

Mbetet për t'u parë se sa larg do të shkojnë republikanët e Dhomës së Përfaqësuesve. Do të bënin mirë të reflektonin për fatin e një prej paraardhësve të tyre 70 vjet më parë. Në vitin 1954, Senati censuroi senatorin republikan Joseph McCarthy, kryetar i Nënkomitetit të Përhershëm për Hetimet, për akuzat e tij të pabaza, vrasjet e personazheve dhe pretendimet e pabaza për infiltrimin komunist në të gjithë qeverinë.

Dhoma e Përfaqësuesve e kontrolluar nga republikanët duket se është e përgatitur për të riaktivizuar atë histori. Mjerisht, demokracia dhe siguria kombëtare e Amerikës do të vuajnë për të.

(Kent Harrington, ish-analist i lartë i CIA-s, shërbeu si oficer i Inteligjencës K1ombëtare për Azinë Lindore, shef i stacionit në Azi dhe drejtor i marrëdhënieve publike të CIA-s. Komenti është shkruar për rrjetin botëror të gazetarisë, “Project Syndicate”, pjesë e të cilit është edhe “Koha Ditore”)