Është i vetmi farkëtar që i ka mbetur Hanit të Elezit.
Skender Quni këtë zanat e mësoi shumë i ri në moshë derisa qëndronte pranë babait.
Sot secili banor që ka nevojë për pajisje të tij nisen për të bërë zgjidhje te zanatliu.
Nami i zanatit ishte i madh dikur, por tani është zanat që po shuhet e mezi mbahet, thotë farkëtari.
Sëpata e mjete të tjera të nevojshme për në shtëpi vazhdojnë të punohen nga duart e Skenderit me dashuri e përkushtim të njëjtë.
Përdorimi i ujit ka rolin kryesor në finalizim të punës të farkëtarit.
Edhe
29-vjeçari, trashëgimtari i këpucëtarisë 114-vjeçare
Tani që vetë është baba, për të birin prioritet ka shkollimin, por, duke shpresuar që ai ta trashëgojë zanatin te brezi tjetër, edhe pse tani fitimi është i vogël.
Mjetet punëdore kanë vlerë e kualitet të lartë dhe si të tilla i kanë ende blerësit besnikë në komunën e vogël të Hanit të Elezit.
Ky lokal është edhe porta që e kërkojnë mërgimtarët për të blerë produkte nga duart e farkëtarit.