Dikur shtëpia që përfaqëson një tregtar tipik osman gjatë shekullit të 19-të, i përkiste familjes Koçadishi.
Veranda, muret e larta dhe zonat e ndara në mënyrë rigoroze në kuadër të kompleksit për biznesin dhe çështjen e familjes janë ato që e karakterizojnë shtëpinë, raporton KOHA.
Mirëpo, pas nacionalizimit të pronës së tyre, kjo familje emigroi në Turqi. Ndërsa, në vitin 1954, ndërtesa i është dhënë Institutit të sapoformuar për Mbrojtjen e Monumenteve të Kulturës në Kosovë. E prej kësaj kohe kjo shtëpi banimi është kthyer në ambient pune për punëtorët e Institutit.
Historiani, Emin Sallahu, thotë se kjo shtëpi ka qenë një ndër objektet më reprezentative të ndërtuara në atë kohë në Prishtinë.
E çardaku është pjesa kryesore e kësaj shtëpie, i cili është shfrytëzuar që nga fillimi i pranverës e deri në vjeshtë. Këtu janë pritur mysafirët. Në krye të vendit ka qëndruar i zoti i shtëpisë, ndërsa në pjesën e poshtme gratë dhe fëmijët.
Si pije freskuese në atë kohë është shërbyer sherbeti me trëndafila.
Sallahu ka treguar arsyet se pse familja Koçadishi këtë pronë ia kishte shitur shtetit.
Edhe
Muzeu Etnologjik i Kosovës – dy dekada në promovimin e etnokulturës dhe trashëgimisë kulturore
E gjatë viteve kur ka qëndruar familja Koçadishi në këtë shtëpi pranë saj ka rrjedhur lumi Vellusha.
Në oborrin e shtëpisë, sipas tij, ka pasur hambarë, të cilët i kanë mbushur me drithëra që i kanë marrë nga tokat.
Gjatë shekullit të 20-të, në çdo nisje të një shtëpie është mbjellë një dudë, pasi që kjo pemë simbolizon jetë të re në një hapësirë. Një i tillë gjendet ende në oborrin e Institutit për Mbrojtjen e Monumenteve të Kulturës në Kosovë.