Vështrime

Kuptimi i emrit

Ettore Schmitzin nuk e njeh askush! Madje as adhuruesit e tij më të mëdhenj, e që nuk janë të paktë. Ai ishte një njeri i zakonshëm. Fillimisht filloi punën si bankier në një bankë austriake në Itali. Schmitz martohet me një kushërirë të afërt. Asgjë e jashtëzakonshme: Kjo është praktikë normale e tepricave të feudalizmit. Kjo praktikë ishte e zakonshme edhe ndër ato pak familje të pasura te shqiptarët. Lapërdhishmëria e klasës së lartë është konstante gjatë të gjitha formacioneve shoqërore; variabla konsiston vetëm në format e manifestimit shoqëror të saj. Pas martesës – dhe ato bëhen, mes tjerash, për të mirëmbajtur koncentrimin e kapitalit në pak duar – ai jo vetëm që u punësua në biznesin e kushërinjve, të cilët në të njëjtën kohë janë edhe miqtë e tij, por shkoi të jetonte në mansionin e tyre në Passeggio, Sant’Andrea. Si pasojë, ai fillonte të udhëtonte në Londër, sepse familja e tij vendosi të hapte një degë të biznesit atje. Mirëpo kur u hap biznesi në Londër, Schmitz u ballafaqua me një sfidë serioze. Ai nuk fliste anglisht.

Çështja e emrit nuk është asnjëherë e thjeshtë, ndonëse në thelb është vetëm arbitrare…

Ettore Schmitzin nuk e njeh askush! Madje as adhuruesit e tij më të mëdhenj, e që nuk janë të paktë. Ai ishte një njeri i zakonshëm. Fillimisht filloi punën si bankier në një bankë austriake në Itali. Schmitz martohet me një kushërirë të afërt. Asgjë e jashtëzakonshme: Kjo është praktikë normale e tepricave të feudalizmit. Kjo praktikë ishte e zakonshme edhe ndër ato pak familje të pasura te shqiptarët. Lapërdhishmëria e klasës së lartë është konstante gjatë të gjitha formacioneve shoqërore; variabla konsiston vetëm në format e manifestimit shoqëror të saj. Pas martesës – dhe ato bëhen, mes tjerash, për të mirëmbajtur koncentrimin e kapitalit në pak duar – ai jo vetëm që u punësua në biznesin e kushërinjve, të cilët në të njëjtën kohë janë edhe miqtë e tij, por shkoi të jetonte në mansionin e tyre në Passeggio, Sant’Andrea. Si pasojë, ai fillonte të udhëtonte në Londër, sepse familja e tij vendosi të hapte një degë të biznesit atje. Mirëpo kur u hap biznesi në Londër, Schmitz u ballafaqua me një sfidë serioze. Ai nuk fliste anglisht.

Në atë kohë, në të njëjtin qytet me të, rastisi të jetonte njëri ndër novelistët më të mëdhenj të shekullit të kaluar, i cili punonte si mësues i gjuhës angleze për fëmijët e klasave të mesme të atij rajoni. Ky shkrimtar ishte James Joyce.