Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën
Kolumne

Nata e madhe e Kosovës

Një ndeshje e futbollit, ndonëse e humbur, megjithatë trimëron kosovarët për ëndrra të mëdha. Kur në futboll arrihet diçka e paimagjinueshme, pse jo edhe në fusha të tjera?

Gjithçka çka na kujtohet nga e kaluara është ardhmëria. Paramendojeni me çfarë krenarie do t'i përgjigjeni pas 10 apo 20 vjetësh pyetjes: ku ke qenë një ditë pas ndeshjes Kosova kundër Anglisë? Kur fjala #kosovo në Twitter u bë trend global, kur gazetat e Londrës fitoren e ekipit të vet e regjistronin vetëm si fakt, e kureshtjen e ruanin vetëm për Kosovën, "the tiny nation", atë kombin e vogël, që po e habit botën, kur gazeta të tjera të Evropës shkruanin: festival i golave në Angli, Kosova e patrembur humb në një spektakël të çmendur, kur gazetarët gjermanë vraponin t'i portretojnë futbollistët e Kosovës me përvojë në Bundesliga, kur kolegët e tyre zviceranë Kosovën e përshkruanin si kanton të 27-të dhe numëronin futbollistët e Kosovës që janë lindur në Zvicër dhe kanë lozur diku mes Gjenevës dhe St. Gallenit. Gjatë, tepër gjatë do të mbahet në mend 10 shtatori i vitit 2019.

Në rastin e Kosovës futbolli është më shumë se sport. Është dëshmi se edhe një vend i vogël, me histori të vështirë dhe me mungesë të zhvillimit, korr sukses aty ku i ka njerëzit e lirë për të ndjekur ëndrrat e tyre. Gati të gjithë futbollistët e Kosovës bëjnë karrierë në botën e jashtme. Ata janë kthyer për ta marrë me vete një popull në rrugën e prekjes së horizonteve që dukeshin dikur të paprekshme. Madje deri në vitin 2016 dukeshin të paprekshme.

Tek në atë, pas shumë pengesave, Kosova u anëtarësua në UEFA dhe FIFA. Ndeshja e javës së kaluar, ndonëse e humbur, megjithatë trimëron kosovarët për ëndrra të mëdha. Kur në futboll arrihet diçka e paimagjinueshme, pse jo edhe në fusha të tjera? Pse jo në ekonomi, arsim e politikë?

Ku ke qenë në vitin 1954, kur Gjermania u bë kampion i botës në futboll? Këtë pyetje edhe sot ia bëjnë njëri-tjetrit gjermanët e moshuar. Më të rinjtë e pyesin njëri-tjetrin: a e ke parë filmin e Sönke Wortmann? Filmin «Das Wunder von Bern» (Mrekullia e Bernës)? Finalja e vitit 1954 u zhvillua në kryeqytetin e Zvicrës. Fitorja e atij viti u dha gjermanëve vetëbesim të pafrenueshëm për ta ndërtuar shtetin – përkundër fajit historik.

Edhe Festë e entuziazëm para ndeshjes që siguron Botërorin Futboll Festë e entuziazëm para ndeshjes që siguron Botërorin

Kosova nuk ka faj historik. Kosova e ka fituar lirinë duke kapërcyer nëpër vrimën e gjilpërës. Më 5 shtator 2016 në bregdetin finlandez, në Turku, Kosova shkroi histori - me ndeshjen e parë në arenën ndërkombëtare si shtet i pranuar në federatën botërore dhe atë evropiane të futbollit. Pastaj nisi drama e mrekullive: 14 ndeshje e pamposhtur. Përballja me Anglinë ishte më shumë se lojë.

Shumë gjermanë i dinë përmendësh emrat e lojtarëve të vitit 1954 dhe emrin e komentatorit të ndeshjes. Ai quhet Herbert Zimmermann. Në mediat gjermane edhe sot botohen portrete të tij. Jehona e ndeshjes mes Kosovës dhe Anglisë ishte e madhe jo vetëm në viset shqiptare dhe në diasporë. Në Zvicër, për shembull, lojtari i 12-të i Kosovës ishte Matt Roethlisberger, ai që në tv24 e komentoi ndeshjen.

Disa thekse nga komentimi i tij: ky refer nuk është serioz përtej çdo dyshimi, Kosova beson në çmendurinë e fitores - e pse mos të besojë, po vetëm kush beson në çmenduri mund të luajë kështu, si Kosova, pa humbje, fansat e Kosovës - të zëshëm, ata janë të kënaqur dhe duhet të jenë të kënaqur me djemtë e tyre. Dhe kështu më tutje, me këtë ton mes habisë dhe entuziazmit të pafrenueshëm. Fjalia e tij e mbrëmjes ishte kjo: "Gol nga Valon Behrami, më falni, çka po flas unë, natyrisht Valon Berisha".

Në gjithë këtë tollovi të bukur emocionale javën që shkoi doli presidenti çek dhe tha se nuk e donte Kosovën. Diçka tjetër as që duhet të pritet nga një politikan si Millosh Zemani, i njohur për problemet e tij me pije të forta, i përbuzur si palaço për shkak të relativizimit të krimeve komuniste, i kritikuar për shkak të afërsisë me Vladimir Putinin.

Në Beograd Zeman tha, po ashtu, se do të përpiqej të tërhiqte njohjen e Kosovës, duke aluduar se Kosova për të nuk ekziston si shtet. Zeman nuk duhet të merret seriozisht. Sepse Zeman nuk është Çekia. Siç e tha Karel Schwarzenbergu, ish-ministri i Jashtëm çek: nëse Zemani mendon se Kosova nuk ekziston, atëherë le t’i pyesë futbollistët çekë.

Edhe Bota shkruan për historinë që mund ta shkruajë Kosova Futboll Bota shkruan për historinë që mund ta shkruajë Kosova

Lideri i partisë opozitare STAN, Vit Rakushan, nënvizoi: "Po të doja të jem mizor, do të thosha se (Zemani) mund të llomotisë në pistën e aeroportit çfarë të dëshirojë. Politikën e jashtme dhe drejtimin e saj i përcakton Qeveria".

Zemanin nuk do ta mbajë askush në mend për marrëzitë e tij. Por Valon Berishën po. Ai momenti kur pas 35 sekondave pamëshirshëm e shfrytëzoi një gabim të mbrojtësit Michael Keane dhe shënoi për Kosovën. 35 sekonda!