Banjska e Zveçanit njihet si vendbanim i vjetër antik. Thuhet se para një shekulli u përkiste shqiptarëve, ndërsa tash ky fshat është i banueshëm vetëm me serbë.
Po ashtu ishte qytezë ku lulëzonin tregtia e turizmi. Në kohën e Perandorisë Osmane, fshati ka qenë më i zhvilluar, ka pasur 9 hane, disa kafene, punëtori të ndryshme e 12 dyqane.
Armend Shkoza, i cili jeton në Mitrovicë, tregon se familjarët e tij nga ana e babait deri në vitin 1912 kishin jetuar në këtë vend, e që më pas ishin detyruar të emigronin drejt Turqisë.
Shkoza thotë se ka qenë i lidhur me nënën e babait, ngase ajo i ka treguar shumë për këtë fshat. Përmend se si gjyshja e tij edhe pas emigrimit dokumentet i ka marrë në Banjskë.
Jusuf Osmani tërë jetën e tij ia ka kushtuar historisë shqiptare. Me profesion ishte arkivist dhe deri më tani ka 20 botime, të cilat kanë të bëjnë me vendbanimet shqiptare.
Edhe
Banjska nga fshati në qytezë dhe anasjelltas
Si njohës i historisë, ai thotë se fshati Banjskë emrin e mori si shkak i banjës shëruese, e cila ishte e frekuentuar nga shumë qytetarë.
Prej vitit 1912, dhe deri në vitin 1923, popullsia shqiptare e fshatit emigroi në Turqi, ka thënë Osmani.
“Historia po përsëritet”, thotë ai teksa flet për zhvillimet e fundit që përcillen Banjskën.
Në fshatin Banjskë të Zveçanit shpesh për vizitë ishte Fazli Hajrizi.
Hajrizi edhe si njohës i historisë thotë se gjithmonë ka pasur iniciativa që të zvogëlohet popullata shqiptare në Kosovë.
Edhe
Serbët larg qytetërimit evropian
Sipas njohësve të historisë, vetëm në vitin 1923, Banjskën e braktisën 54 familje shqiptare, duke marrë rrugën për në Turqi. Deri në vitet 1944-45 në këtë fshat ishin 17 familje të tjera, të cilat po në atë vit u shpërngulën dhe u vendosën në Mitrovicë, të cilët me vete morën mbiemrin Banjska.
Pas vitit 1999, fshati është i njohur edhe me emrin Banja e Mitrovicës.