Tatuazhet madhështore dekorojnë lëkurën e kalorësit siberian. Edhe 2300 vjet pas varrimit të tij, trupi, gjerdani dhe kali i nomadit janë thuajse të freskëta, pasi u ruajtën nga ngrica e përhershme.
Kalorësi i mumifikuar duhej të shërbente si tërheqje kryesore e ekspozitës së ardhshme speciale “Chic! Tassel, Tissue & Tattoo”, e cila hapet më 1 prill në Muzeun Arkeologjik në Chemnitz të Saksonisë.
Por për shkak të luftës në Ukrainë, trupi nuk mund të bëjë udhëtimin e tij të planifikuar prej kohësh nga Novosibirsk në Chemnitz. Mumia nuk ka leje eksporti dhe nuk ka asnjë mënyrë për të transferuar pagesën në Rusi për shkak të sanksioneve. “Është shumë, shumë për të të ardhur keq”, ka thënë kuratorja e ekspozitës, Karina Iwe.
Ekspozita synon të tregojë se gjatë historisë së kohës, njerëzit kanë krijuar stoli për të zbukuruar trupin e tyre dhe për arsye të ndryshme. Individët shfaqnin zbukurime të tilla për të “rritur atraktivitetin e tyre, për të shfaqur fuqinë e tyre, për t'u përshtatur me normat ose për të protestuar kundër tyre”, ka treguar Iwe. Kjo e bën kalorësin me tatuazhe një eksponat të përsosur për ekspozitën.
Iwe, e cila shkroi tezën e saj të doktoratës mbi nomadët siberianë, është thellësisht e mërzitur nga lufta e Rusisë kundër Ukrainës. Por ndërsa të gjitha bashkëpunime zyrtare me muzetë ruse janë aktualisht në pritje, arkeologia nuk dëshiron të humbasë plotësisht kontaktet me kolegët e saj në Federatën Ruse.
Së bashku me shqetësimin e saj për Ukrainën, Iwe është e shqetësuar për kolegët e saj në Rusi, veçanërisht për ata që ishin në mesin e mijëra akademikëve të shquar dhe punonjësve të kulturës që nënshkruan një letër të hapur proteste kundër luftës që u publikua në rusisht.
“Më 6 mars kishte tashmë 7500 nënshkrime, por më 9 mars faqja online u shkëput papritur”, shpjegoi ajo, duke thënë se është e shqetësuar për fatin e disa nënshkruesve. “A po përballen me burgim, gjobë, shkarkim?”, pyet ajo.
“Sado i mirë që ishte bashkëpunimi ynë, ne nuk mund t’i kthehemi punës si zakonisht”, ka thënë Hermann Parzinger, president i fondacionit prusian “Cultural Heritage” me bazë në Berlin, menjëherë pas sulmit rus ndaj Ukrainës. Gjithashtu një ekspert për Rusinë, Parzinger, ndaloi projektet dhe planet e ardhshme të fondacionit me Federatën.
Një nga ekspozitat e prekura menjëherë në Berlin është një homazh për Heinrich Schliemann, arkeologun gjerman të shekullit të 19-të dhe zbuluesin e Trojës, i cili ishte shtetas rus dhe kaloi pjesën më të madhe të jetës së tij në Rusi.
E titulluar “Botët e Schliemann-it”, ekspozita do të hapet në maj në galerinë “James Simon” dhe në muzeun fqinj “Neues” në Berlini.
“Një ekspozitë e ‘Schliemann-it’ pa Rusinë është e vështirë”, ka thënë Matthias Wemhoff, drejtor i Muzeut të Parahistorisë dhe Historisë së Hershme. Ekspozita nuk do të jetë në gjendje të udhëtojë as në muzeun “Pushkin” të Moskës siç ishte planifikuar, ka treguar Wemhoff, duke shtuar se planet për të ndjekur debatin mbi artin e grabitur me Rusinë gjithashtu janë ndalur.
Vitet e fundit është ndërtuar shumë besim midis muzeve gjermane dhe atyre ruse, ka treguar arkeologu Manfred Nawroth, kurator i ekspozitës për “Schliemann”. Tani ata po përpiqen të “ruajnë disi” bashkëpunimin e rrënjosur thellë nëpërmjet telefonatave, videokonferencave dhe e-maileve.
“Ne mbajmë kontakte”, ka thënë Nawroth, “por në një tjetër formë”.
Pavarësisht politikës kulturore të Gjermanisë për të ndalur të gjitha projektet me Rusinë, “do të ishte fatale të ngrihej plotësisht bashkëpunimi tani”, ka thënë Nawroth. “Unë bëj një dallim midis ‘vendosjes së akullit’ dhe ‘ngrirjes’ - e para është e përkohshme dhe sigurisht shpresojmë që bashkëpunimi të vazhdojë përsëri në një moment”.