Imagjinojeni sikur “Meet the Parents” të ishte ribërë nga autori i “Being John Malkovich”, “Adaptation” dhe “Eternal Sunshine of the Spotless Mind” dhe nga regjisori i “Synecdoche, New York” dhe “Anomalisa” dhe do ta keni idenë së çfarë të prisni nga “I'm Thinking of Ending Things” nga Charlie Kaufman.
Për ta thënë më qartë, as që do ta keni idenë se çfarë të prisni, sepse filmat e Kaufmanit janë gjithmonë e më të çuditshëm, më të zymtë dhe më shqetësues sesa mund ta merrni me mend, dhe filmi i tij i fundit, përshtatje e romanit Lain Reid, mund të jetë më i çuditshmi nga të gjithë.
Premisa është si një çështje e lehtë në komedinë e Ben Stillerit. Lucy, njëzet e diçka vjeçare (Jessie Buckley, ylli i “Beast”, “Wild Rose” dhe “Misbehaviour”) dhe Jake (Jesse Plemons), i dashuri i saj, për disa javë vozisin jashtë qytetit në periferinë e mbuluar me dëborë për të takuar prindërit e tij, Toti Colette dhe David Thevlis, shkruan “BBC”, transmeton KOHA.
Në fermën e familjes ata janë duke shërbyer darkë, dhe prindërit e Jake e turpërojnë atë duke i rikujtuar skena të ditëve të shkollës, para se ata të largohen. Thjesht. Mirëpo duke qenë film i Kaufmanit asgjë nuk është si duhet të jetë. Nuk është se të gjithë sillen në mënyrë të pahijshme apo kërcënuese. Thjesht, gjithçka është...e gabuar.
Skenat janë më të gjata sesa pritet, dialogu mbulohet me monologë të brendshëm, karakteret recitojnë nga zemra poezi të gjata e madje edhe kritika të filmit. Në të gjitha mënyrat e vogla kjo i bën filmat që të kenë pamje të përmbajtur. Kaufman tregon se ne jemi në një univers paralel të çuditshëm, vendosmërisht të çuditshëm.
Madje edhe vozitja për në fermë është një nivel i ulët irritues në të cilin një çift i ri i supozuar që është në dashuri nuk mund të pajtohet për asgjë apo të bëjë një bisedë të rrjedhshme. Lucy përpiqet të tërhiqet në mendimet e saj në lidhje me lidhjen e tyre të lëkundshme – kujtoni titullin.
Edhe
“Zootopia 2” bëhet filmi i animuar më i paguar në Hollywood
Jack, pakëz agresiv, trupngjeshur, i kërrusur – që ngjan me yllin e “Synecdoche, New York”, aktorin Philip Seymour Hoffman – nuk njeh kufij mbi vështrimet për Wordsworth dhe shfaqjet muzikore teatrale. Ata ulen së bashku, por Kaufman hyn në mes të tyre duke mos i vendosur të dy në një pamje. Në këtë mënyrë ne mund të shohim sesa të ndarë janë. Dhe si ata, as ne nuk mund të relaksohemi.
Posa arrijnë në fermë, Jake insiston që ta shoqërojë Lucyn në një shëtitje nëpër oborr para se të hyjnë në shtëpi, një aso që përfshin disa dele që kanë ngrirë për vdekje dhe një pjesë ku një derr hahet për së gjalli nga mizat.
