Pas komenteve dhe postimeve në rrjete sociale që presidenti amerikan Donald Trump ka bërë rreth dyshimeve se zyra e ish-presidentit Barack Obama ka vënë përgjues në zyrat e tij në New York, e përditshmja prestigjioze britanike “The Guardian” ka përmbledhur disa filma që trajtojnë temën e përgjimit.
“The Conversation” (1974): Në mes të dy filmave të parë “Godfathers”, Francis Ford Coppola nxori këtë triler të shkollës së vogël, por të rëndësishëm që flet për ekspertin e mbikëqyrjes, Harry Caul (Gene Hackman), i cili përshkruhet si “kaqoli më i madh në bregun perëndimor” – frazë e cila gjithmonë nxit të qeshura të paqëllimshme nga audienca britanike.
Ky është një lloj filmi që i merakos edhe shikuesit më të thjeshtë të filmit e imagjinoni paranojën që mund të ngjallë tek Trump; i tërë filmi dëshmon pohimin e tij se “aty jashtë ka shumë njerëz të këqij”, shkruan “The Guardian”, transmeton “Koha Ditore”. Natyrisht, Harry çmendet kah fundi i filmit dhe e shkatërron tërë apartamentin e tij duke kërkuar pajisjet e përgjimit – megjithatë Trump mund të mos e shohë këtë si paralajmërim, por si metaforë.
Për më tepër në skenar ekziston një lloj ndërtimi i brendshëm i mashtrimit: kur për herë të parë dëgjojmë bisedën e incizuar sekrete mbi të cilën i tërë filmi varet, tingëllon sikur “ai do të na vriste sikur të kishte mundësi”. Por kur e dëgjon edhe një herë krejt në fund ka theks krejt tjetër “ai do të na vriste sikur të kishte mundësi”. Leje kreative apo lajm i rrejshëm? Sidoqoftë, është një mësim objektiv në artin trumpian ku e “vërteta” nënkupton çdo gjë që ai thotë në momente të caktuara.
“All the Presdient’s Men” (1976): Në postimet e tij në rrjetin social “Twitter”, duke akuzuar administratën e Obamas për përgjimin e zyrave të tij në New York, Trump ka ngjallur një spektër mbi skandalin më të madh presidencial në ShBA: “Kjo është Nixon/Watergate”, ka shkruar ai... (më gjerësisht lexoni sot në “E Diela me Koha Ditore”)
Gazetën Koha Ditore mund ta lexoni edhe online. Këtu mund të gjeni sqarimin se si mund të abonoheni.