Kulturë

“Exile” i vjen Kosovës me të huajin që kërkon kuptimin e jetës

“Exile” i vjen Kosovës me të huajin që kërkon kuptimin e jetës
Michel Matiçeviq në rolin e Xhafer Kryeziut në “Exile”

Që në skenat e para “Exile” ka një tis paqartësie. Ndonëse shumë recensione thonë se “miu i ngordhur” në dorëzën e derës është paralajmërim i kolegëve të punës, në fakt shikuesve nuk u lihet vetëm ky interpretim. Kriza e identitetit, siç jepet në film, pak ka të bëjë me diçka të trashëguar nga vendlindja. Te “Exile” i Visar Morinës ajo më shumë paraqitet si krizë personale. Autori nuk është edhe aq i “huaj” për vendin nikoqir: gjermanishtja e tij është e përkryer dhe jo rrallë nuk krijohet përshtypja sikur shqiptarët nuk integrohen dot.

Psikotrileri dramatik ka në fokus krizën e identiteti dhe mënyra e xhirimit me skena të errëta dëshmon se regjisori nuk e kishte menduar se filmi do të shihej në kompjuter. E që pa dyshim shikuesin e bën të përpëlitë sytë më shpesh për të parë më qartë imazhin. Në fakt, planet ishin që “Exil” të shfaqej në kinema dhe me të të bëhej hapja e edicionit të 13-të të “PriFest”. Kur festivali vendosi që për shkak të masave për parandalimin e përhapjes së koronavirusit të mbahej online, u bë e qartë se në këtë format do të shfaqej edhe “Exile”.