Lekë Berisha është me fat që zejen e filigranit e ka mësuar prej më shumë se një personi. Edhe axha, Kristë Berisha, edhe siç i thotë ai, daja Tush, ishin mësuesit e tij në artin e “dredhjes së telit”. Shumë nga ky zanat thotë ta ketë mësuar edhe nga burri i motrës së tij, Florenc Vuçaj, i biri i Matej Vuçajt, po ashtu, nga Prizreni. Që të gjithë këta, emra të njohur në qytetin që njihet, ndër të tjera, për këtë zeje.
“Ata hapat e parë, nisma se çka, qysh e tek duhet për këtë zanat, është shumë me rëndësi. Por mandej pjesa më e madhe është se si e ndien vetë punën”, thotë Berisha. E këto dy fjali përshkruajnë edhe dimensionin e mësimit, zanatit, por edhe atë të artit që e ka brenda vetes, shkruan sot “Koha Ditore”.
Vetë Leka është djali i ish-muzikologut të njohur, akademikut Engjëll Berishës, tashmë i ndjerë. Filigrani thotë se është art, puna për të cilën ka brenda vetes edhe njëlloj muzikaliteti. E shpirti artistik dhe tradita ndihen fort në punimet e Berishës.

Rikthimi i vlerësimit për punëdoret
Lekë Berisha ka treguar se të dy, edhe axha, edhe daja i tij, kanë punuar në fabrikën e filigranit në Prizren.
“Më pas axha ka shkuar në Beograd, ndërsa daja në Kroaci”, ka thënë Berisha.
Luftërat shkatërruese në ish-Jugosllavi e prishën edhe tregun e filigranit. Prizrenasit në masë të madhe prodhonin për bregdetin kroat, një treg që u sillte goxha fitim.
Edhe
Thirrja për të mbajtur gjallë filigranin në Prizren
“Kanë qenë kërkesa të mëdha, të turistëve kryesisht”, ka thënë Berisha, që thotë se atëherë familje të tëra, me të gjithë anëtarët e angazhuar kanë punuar filigran.
“Deri sa nuk ia ka nisur lufta në Kroaci. Mandej kur nisi lufta, atëherë u prish çdo gjë”, ka thënë Berisha.
(Artikullin e plotë mund ta lexoni sot në “Koha Ditore”)