Burri nga Amerika që shpenzoi 1 milion dollarë për një shtëpi të re në Itali

Vito Andrea Racanelli dhe familja e tij lanë pas jetën e zënë dhe të zhurmshme në SHBA për t’u rikthyer te rrënjët e tyre italiane, duke investuar mbi 1 milion dollarë në një fermë historike në Radicondoli. Përveç bukurisë së peizazheve dhe qetësisë së zonës, ata gjetën një komunitet mikpritës dhe një stil jetese më të ngadaltë

Paraardhësit e tij emigruan nga Italia drejt Shteteve të Bashkuara në fund të viteve 1800, ndërsa një shekull e gjysmë më vonë, Vito Andrea Racanelli vendosi të bëjë të kundërtën - të largohet nga shtëpia e tij në Denver dhe të rikthehet në vendin që familja e tij kishte lënë pas.

Ndryshe nga shumë amerikanë që kanë blerë shtëpi të lira në Itali, Racanelli, me profesion avokat, zgjodhi të investojë seriozisht, duke shpenzuar mbi 1 milion dollarë për një fermë aristokratike në Radicondoli, një fshat i vogël në Toskanë.

Ai u shpërngul atje në gusht të vitit 2024 së bashku me bashkëshorten e tij Lynn, ish-higjieniste dentare, dhe fëmijët e tyre, Vito 16 vjeç dhe Carmen 13 vjeçe, pasi Italia “e thirri”.

Aktualisht, familja po jeton në një pjesë të pronës, e cila besohet se daton që nga vitet 1750, ndërkohë që puna vazhdon në pjesën tjetër të saj.

Racanelli shprehet se vendosi të zhvendosë familjen në Itali për t’u ofruar një jetë më aktive, më të sigurt dhe më “aventuriere”, të rrethuar nga natyra, ku ai mund të punojë në distancë dhe të jetojë një jetë më pak të ngarkuar.

“Isha lodhur duke kaluar kaq shumë kohë pas një tavoline pune, dhe unë me bashkëshorten time donim të kalonim më shumë kohë duke udhëtuar në Evropë dhe thjesht duke shijuar jetën në natyrë…”, thotë Racanelli, 47 vjeç, duke shtuar se është intriguar nga Italia që në vizitën e tij të parë në moshën 13-vjeçare.

“Ajo filloi të më tërhiqte edhe më shumë më vonë në jetë, ndërsa miqtë e mi u shpërndanë nëpër vende të ndryshme, interesat e mia personale u poqën dhe dëshira për t’u rilidhur me rrënjët e mia u forcua”.

“Njerëz të ngrohtë”

Familja e tij e kishte vizituar edhe më parë Italinë së bashku dhe gjithmonë ishte mahnitur nga peizazhet e saj piktoreske, arkitektura mbresëlënëse dhe, mbi të gjitha, “shpirti i bukur i njerëzve të saj të ngrohtë dhe mikpritës”, tregon Racanelli.

Pasi shitën shtëpinë e tyre në Kolorado në vitin 2024 dhe siguruan shtetësinë italiane përmes prejardhjes nga gjyshja e Racanellit, e cila vinte nga rajoni malor i Molises në jug të Italisë, ata vendosën të ndërmarrin një hap të guximshëm, plot besim dhe shpresë për të ardhmen, duke u zhvendosur në Toskanë rreth tetë muaj më vonë.

Racanelli e gjeti pronën. Dikur një pasuri rurale që funksiononte si një borgo, pra një vendbanim i vogël i vetëqëndrueshëm - pas kërkimeve të gjata në internet. Ajo ndodhet pranë një rezervati të madh natyror, në një zonë të qetë dhe të mbushur me gjelbërim.

Ata zgjodhën Radicondolin, në vend të jugut të Italisë, për shkak të afërsisë me qytetin toskan të Sienës. Në vitin 2024, ata udhëtuan për ta parë nga afër fermën, e cila mban emrin “Podere Doglio”.

“Patëm një drekë të mrekullueshme në ambient të hapur, në rrugën kryesore të Radicondolit, ku pamë fëmijë që luanin së bashku të qetë, të lumtur dhe të sigurt, pa pasur nevojë për mbikëqyrje të vazhdueshme”, kujton Racanelli.

Pasi kaluan pak kohë në këtë fshat mesjetar, ata ndien se kishin gjetur vendin e duhur për të nisur një kapitull të ri të jetës së tyre, falë atmosferës së gjallë, mungesës së turmave, përmasave të vogla dhe natyrës përreth që ai e përshkruan si “të pakrahasueshme”.

"Vumë re gjithashtu se pothuajse çdo njeri që kalonte në rrugë ndalej për të përshëndetur, për t’u përqafuar dhe për të shkëmbyer disa fjalë, një ndjenjë komuniteti që nuk e kishim hasur kurrë më parë”, shton ai.

I frymëzuar nga gjithçka që pa dhe përjetoi atë ditë, ai vendosi ta blinte pronën  e cila përfshinte edhe një pishinë dhe pesë hektarë tokë - që në të njëjtën ditë, pa hezitim dhe me bindje të plotë.

“Sfidat e pronës në Itali”

Megjithëse çmimi i fermës, 945.000 euro - rreth 1.1 milion dollarë - ishte një investim i konsiderueshëm, Racanelli e konsideroi të arsyeshëm, sidomos kur e krahasoi me rritjen e çmimeve të banesave në Kolorado. Sipas tij, një pronë e ngjashme pranë Denverit mund të kushtonte lehtësisht nga 5 deri në 10 milionë dollarë, pra disa herë më shumë.

Pasi u vendosën në Radicondoli në vitin 2024, familja jetoi në fermë për rreth katër muaj, ndërkohë që kalonte procesin e blerjes, i cili zgjati pothuajse një vit të plotë.

“Blerja e pasurive të paluajtshme në Itali është krejtësisht ndryshe”, thotë ai, duke sugjeruar se mënyra më e mirë që blerësit e huaj të shmangin “kurthet” është të punësojnë një avokat për çështje pronash, një kontabilist dhe një gjeodezist, të cilët i ndihmojnë në çdo hap të procesit.

Sipas Racanellit, një nga disavantazhet kryesore është se sistemi italian duket se mbron më shumë shitësin, ndaj është thelbësore që çdo verifikim dhe kontroll i detajuar të bëhet përpara se të paraqitet një ofertë.

Ai shton se zakonisht nuk ekzistojnë klauzola ligjore për tërheqje nga marrëveshja, si ato që gjenden në kontratat amerikane, çka do të thotë se blerësi mund të humbasë parapagimin - shpesh 10% deri në 30% të çmimit,  nëse marrëveshja dështon.

Që nga blerja e pronës, Racanelli është përqendruar në menaxhimin e punimeve të rinovimit dhe një pjesë të konsiderueshme i ka kryer vetë, përfshirë lyerjen dhe izolimin e hapësirave.

Ai e vlerëson cilësinë e punimeve në Itali si të shkëlqyer, por pranon se burokracia e njohur e vendit ka qenë “e madhe dhe e ndërlikuar”, ndaj mbështetet shpesh tek avokatët dhe miqtë e besuar për orientim dhe ndihmë.

“Atmosferë si në ishull”

Aktualisht, familja jeton në ndërtesën kryesore, e cila ka një sipërfaqe më të madhe. Prona përfshin gjithashtu tri ndërtesa të tjera: një vilë të vogël me një dhomë gjumi në tavan, një ish-stallë derrash të rinovuar me dy dhoma gjumi, si dhe një garazh pranë pishinës që është shndërruar në një palestër shtëpiake.

Ferma kryesore karakterizohet nga trarë të mëdhenj druri, një çati tipike toskane, një oxhak i madh imponues, dyer druri dhe ngjyra tradicionale guri të Toskanës, duke ruajtur kështu hijeshinë autentike të zonës.

Është instaluar gjithashtu një sistem i madh fotovoltaik me panele diellore për të ulur kostot e energjisë elektrike.

Ndërtesat e jashtme po pajisen me sisteme hidraulike, ngrohje dhe ajër të kondicionuar, ndërsa po vendosen edhe njësi moderne të ndara për komoditet më të madh.

Për shkak të rregullave të rrepta në Toskanë, që synojnë ruajtjen e pamjes origjinale të ndërtesave historike, dhe faktit që çdo ndryshim strukturor kërkon miratim paraprak nga bashkia -  nuk janë bërë dhe nuk planifikohen ndërhyrje strukturore në fermë. Megjithatë, është marrë leje për projektet e paneleve diellore dhe instalimeve hidraulike.

Riorganizimi i plotë i pronës pritet të përfundojë më vonë gjatë këtij viti.

Familja, e cila po mëson gjithashtu gjuhën italiane, zotëron edhe një shtëpi në qytetin e afërt të Sienës, të blerë pas fermës, duke u dhënë mundësinë të shijojnë njëkohësisht jetën rurale dhe atë urbane.

Rinovimi, në shumë aspekte, ka rezultuar po aq sfidues sa edhe blerja, për shkak të barrierës gjuhësore, mungesës së kontraktorëve në Toskanë dhe qasjes tipike italiane “piano piano” (ngadalë, pa nxitim).

Racanelli thekson se mënyra se si kryhen punët në Itali është shumë ndryshe nga SHBA-ja.
“Ka dallime kulturore sa i përket ritmit bazë të biznesit”, thotë ai.
“Askush nuk nxiton dhe të gjithë kërkojnë kohën e nevojshme për ta shijuar çdo ditë”.

Ai tregon se tashmë është mësuar me drekat e gjata, pushimet e shpeshta dhe oraret e shkurtra të punës, duke shtuar se “duhet të jesh i përgatitur për një ritëm më të ngadaltë, përndryshe rrezikon të zhgënjehesh vazhdimisht nga pritshmëritë tepër optimiste për afatet”.

Idilike dhe unike

Ky ritëm më qetë reflektohet edhe në jetën në Radicondoli, të cilën Racanelli e përshkruan si të qetë dhe të ngadaltë.

Disa vite më parë, Radicondoli nisi një program që ofron deri në 20.000 euro - rreth 23.000 dollarë - për ata që janë të gatshëm të blejnë dhe të jetojnë në një nga shtëpitë e boshatisura të zonës. Kjo skemë, e përforcuar vitin e kaluar, ka tërhequr të paktën 60 banorë të rinj në qytet.

Fqinjët e Racanellit përfshijnë një princeshë, të cilën familja ende nuk e ka takuar, si dhe një fermer që merret me rritjen e deleve dhe derrave.

Në kohën e lirë, ai kënaqet duke eksploruar qytetet përreth, duke shëtitur nëpër rrugicat lokale, duke vizituar kafene dhe restorante, ose duke shkuar drejt bregdetit për të shijuar “kallamarë tepër të freskët”.

Edhe pse i mungojnë disa aspekte të jetës në SHBA, Italia është një përshtatje më e mirë për të dhe familjen e tij. Ata vlerësojnë ndjenjën e komunitetit, stilin e jetesës, klimën, arkitekturën, historinë dhe ushqimin.

Megjithëse procesi i rinovimit ka qenë sfidues dhe i lodhshëm, Racanelli shpreson se gjërat do të stabilizohen në muajt e ardhshëm.

Ai pret me padurim të kalojë më shumë kohë me bashkëshorten dhe fëmijët, ndërsa vajza e tij e madhe, Luciana, 18 vjeçe, aktualisht studion në Mbretërinë e Bashkuar, duke shijuar natyrën e gjelbër të Radicondolit dhe stilin e jetesës që kishin imagjinuar kur vendosën të shpërnguleshin.

“Jam optimist dhe besoj se viti 2026 dhe vitet në vijim do të jenë shumë më të qeta dhe më të mbushura me kuptim sesa jeta ime e mëparshme në SHBA”, thotë ai.

Hobi i tij i preferuar është piktura batik dhe shpreson që një ditë të hapë një bujtinë pushimi në Radicondoli, si dhe një galeri të vogël arti ku t’i ekspozojë punimet e tij.

“Sa më shumë kalon koha, aq më shumë e dua Radicondolin”, përfundon ai. “Pa asnjë dyshim, është vendi më idilik dhe më unik ku kam jetuar ndonjëherë”.