Vështrime

Post-paradiso

Barsoleta shkon disi kështu: Një burrë vdes dhe kur shkon në botën tjetër i ofrohet mundësia të zgjedhë nëse dëshiron të qëndrojë në parajsë ose ferr. Ai kërkon që t’i shohë para se të vendosë përfundimisht dhe së pari viziton parajsën. Sheh mrekulli, fusha tërë gjelbërim e lule, lumenj e burime, qetësi e dashuri. Megjithatë, preferon që t’ia hedhë një sy edhe ferrit. Kur hyn brenda ka çfarë të shohë: Muzikë e vallëzim, pije e hare. Përplot fytyra të njohura në dalldisje, në të qeshura e lumturi. Pije e ushqim sa të duash.

I thotë burri këtij engjëllit, se i pëlqen parajsa shumë, por se ferri i duket shumë më interesant se parajsa monotone: i gjallë, tërheqës, intrigues, interesant. Por, nuk ka kthim më prapa, i thotë ai, gjersa burri nuk lëkundet nga vendimi. Dyert e mëdha mbyllen, ndërsa burri hidhet në vallëzim dhe kënaqësi, dehje e shoqëri.