Vështrime

Si e bëri piktor politik Pablo Picasson poeti Paul Éluard?

Charles Pépin është shkrimtar dhe filozof francez. Librat e tij janë përkthyer në më shumë se njëzet gjuhë. Ai shkruan për tema të afërta me përditshmërinë njerëzore. Te “Filozofia e vogël e takimit” ai shquan rëndësinë që kanë për individin takimet miqësore, romantike, profesionale dhe të rastësishme. Një shembull veçanërisht brilant: miqësia mes Paul Éluardit dhe Pablo Picassos

Pa tjetrin ne jemi askush, njerëz pa vlerë. Duhet të takojmë tjetrin si parakusht për të takuar vetveten. Duhet të takojmë tjetrin për t’u bërë vetvetja. Pak a shumë kështu shkruan në fillim të librit të tij “Filozofia e vogël e takimit” shkrimtari dhe filozofi francez Charles Pépin. Mund të tingëllojë abstrakte dhe mund të trembë lexuesin një fillim i tillë i veprës. Por pa merak: ky libër është një doracak i dobishëm mbi rëndësinë që kanë për individin takimet miqësore, romantike, profesionale dhe të rastësishme.

Shpesh tronditja vizuale shkakton çudi. Kur Ana Karenina e sheh kontin Vronski në stacionin e trenit, ajo nuk di asgjë për të, por çudia e saj e bën ta dallojë Vronskin nga turma. Dhe kësisoj, Lev Tolstoi i lë trashëgim njerëzimit njërën prej historive më tragjike të dashurisë. Tronditja vizuale ka pasoja: përshpejtimi i rrahjes së zemrës, dridhja e zërit, djersitja, heshtja. Nganjëherë mund të jetë vetëm ngjyra e zërit që zgjon kureshtjen tonë. Ose një takim mbi një urë.