Vështrime

Energjia e gjelbër të bëhet e sigurt për komunitetet pastorale

E vetmja mënyrë për ta arritur këtë është nëpërmjet procesit transparent, gjithëpërfshirës dhe pjesëmarrës në të cilin komunitetet pastorale luajnë një rol qendror. Zbatimi më i sertë i parimeve të të drejtave të njeriut, si FPIC dhe sistemet më të fuqishme ligjore për njohjen e të drejtave të tokës së përbashkët duhet të jenë gjithashtu komponentë thelbësorë të projekteve të energjisë së gjelbër. Duke dështuar në këtë, një numër përherë më i madh i komuniteteve pastorale do të humbin tokat e tyre karshi kompanive të mëdha të energjisë së ripërtëritshme, duke rezultuar në rritjen e varfërisë, migrimit, mungesës së shpresës dhe konfliktit. Ky do të ishte kulmi i padrejtësisë klimatike

Komunitetet pastorale jetojnë prej tokës. Në Keninë veriore, ku jam rritur, kemi kultivuar raca vendore të bagëtive, të cilat kullosnin në toka të thata. Por toka jonë është më shumë se baza e jetesës sonë; ajo i ngërthen gjithashtu kulturën dhe identitetin tonë. Siç e thotë edhe parimi lokal: “Këtu janë varrosur kordonët tanë të kërthizës”. Nëse ky kordon pritet – nëse komunitetet tona shkëputen prej tokës – tradita na e thotë se nuk mund të mbijetojmë.

Institucionet në Kenia, prej shkollës deri në Qeveri, kanë pikëpamje ndryshe. Shkollat ​​mësojnë se komunitetet pastorale jetojnë në djerrina shterpe e joproduktive, dhe se qasja jonë karshi kultivimit të bagëtive është arkaike dhe shkatërruese për mjedisin. Politikat zyrtare synojnë që t'i shtrëngojnë komunitetet pastorale ta braktisin sistemin e tyre të prodhimit të lëvizshëm blegtoral, në favor të sistemeve bujqësore më “të avancuara” ose më “moderne”, si mbjellja që, bazuar në mençurinë konvencionale, është më produktive dhe më e qëndrueshme.