Vështrime

Qëllimi i fshehur i kursimit

Në fillimin e viteve 1830, Thomas Peel vendosi që të migronte nga Anglia në lumin Swan të Australisë perëndimore. Duke qenë një burrë veprash, Peel mori me vete, përveç familjes, “edhe 300 persona të shtresës punëtore, burra, gra dhe fëmijë”, si dhe “mjete të jetesës dhe prodhimit që kapnin vlerën prej 50.000 funtesh”. Ama, pak kohë pas mbërritjes, planet e Peelit u vunë buzë rrënimit.

E vetmja mënyrë për ta kapërcyer këtë enigmë dhe për t’i ribalancuar tregjet financiare dhe ekonominë reale është që të ardhurat e amerikanëve të shtresës punëtore të ngrihen në mënyrë substanciale dhe të shlyhet pjesa më e madhe e borxhit – për shembull, huat studentore – që vazhdojnë t’i zhysin ata sa më poshtë. Mirëpo, shkaku se një gjë e tillë do të fuqizonte shumicën dhe ta rriste spektrin e fatit të Peelit, të kamurit dhe të pushtetshmit do ta parapëlqenin kthimin e kursimeve të mira, të moçme. Tekefundit, interesi i tyre më i rëndësishëm nuk është konservimi i potencialit ekonomik. Është ruajtja e pushtetit të pakicës për detyrimin e shumicës

Në fillimin e viteve 1830, Thomas Peel vendosi që të migronte nga Anglia në lumin Swan të Australisë perëndimore. Duke qenë një burrë veprash, Peel mori me vete, përveç familjes, “edhe 300 persona të shtresës punëtore, burra, gra dhe fëmijë”, si dhe “mjete të jetesës dhe prodhimit që kapnin vlerën prej 50.000 funtesh”. Ama, pak kohë pas mbërritjes, planet e Peelit u vunë buzë rrënimit.

Kauza nuk ishte sëmundja, katastrofa apo toka jo e mirë. Forca punëtore e kishte braktisur Peelin, i kishte siguruar vetes goxha toka në egërsinë rrethuese dhe kishte nisur “biznese” më vete. Meqenëse Peeli kishte marrë me vete forcën punëtore, paratë dhe kapitalin fizik, qasja e punëtorëve në mjetet alternative nënkuptoi se ai nuk ka mundur që me vete ta merrte kapitalizmin.