Vështrime

Ekonomia po, por njëherë politika

Përderisa Serbia do të kishte çfarë të eksportonte, ne trenin do ta përdornim për eksportimin e të dëshpëruarve që do ta riaktivizonin Akropolisin e moçëm, që e lidhte Athinën dhe Munihun. Rrugës policia serbe do t’i maltretonte dhe do t’u kërkonte mitë për të kaluar tutje, siç bëjnë, falë një marrëveshjeje të marrë së cilës kush e di edhe sa kohë do t’ia vuajmë pasojat.

Po duket thuajse fati i dimrit të sivjetmë është pashmangshëm i lidhur me formimin e koalicionit qeverisës, të cilin me shumë spirituozitet miku im Imeri e përkufizoi “shpresa për koalicionin” (në vend të koalicioni i shpresës). Në intervalin e shkurtër, kur pati një hije paralajmërimi të lidhjes së koalicionit, kishte rënë pakëz borë. Me barrikadimin pas pozicioneve të palëkundura që po e shtyjnë këtë proces deri në absurd, duket se edhe bora ka vendosur ta bojkotojë Kosovën – dhe se nuk do të bjerë derisa “shpresa” të mos ndodhë.