NASA ka dërguar minj në dhjetëra misione në hapësirë që nga viti 2014, një habitat i veçantë i dizajnuar për mikrogravitet.
Në mënyrën e tyre, astronautët brejtës po kontribuojnë në përpjekjen e njerëzimit për të eksploruar Marsin.
Përpara se NASA të dërgojë njerëz në udhëtimin e gjatë drejt planetit të kuq, fillimisht dëshiron të zbulojë efektet që jepi qëndrimi i gjatë në mikrogravitet.
Shkencëtari Scott Kelly kaloi një vit në hapësirë për të parë se çfarë do ndodhte me trupin e tij.
Eshtrat e tij u dobësuan, muskujt ju atrofizuan, gjenet ju ndryshuan dhe pjesë e kokërdhokëve të syve iu enjten në mënyra që shkencëtarët ende nuk arrijnë të shpjegojnë plotësisht.
Edhe
Shkencëtarët zbulojnë “orën matëse të kilometrave” në tru
Dhe tani NASA publikoi rezultatet e raportit të tij për një grup minjsh që kaluan 37 ditë në hapësirë.
Agjencia tha se është një mision me kohë të gjatë duke u bazuar në shkallën e jetëgjatësisë së brejtësit.
Shkencëtarët studiuan një video të sjelljes së kafshëve për të kuptuar sesi përshtateshin me mungesën e peshës.
Fillimisht brejtësit dukeshin të hutuar dhe ngurrues. Pastaj shumë shpejt filluan të ecnin e të gjenin destinacionet e tyre, ndërsa filluan të hanin vetë.
Minjtë madje zhvilluan një sjellje të re që shkencëtarët e quajtën "ndjekja e garës". Minjtë vraponin në zero-gravitet rreth habitatit të tyre sikur të ishte një rrotë brejtësi.
Shkencëtarët nuk janë të sigurt pse minjtë e bënë këtë. Teoria kryesore është se e bënin për kënaqësi.
"Sjella përfaqëson biologjinë e trupit. Na informon për shëndetin e përgjithshëm dhe funksionimin e trurit,"-tha April Ronca, studiuese e NASA-s, përcjell Ora.
Edhe
"Nëse flemë, ata na kafshojnë" - Brejtësit mbushin kampet e banorëve të zhvendosur të Gazës
Në fund të misionit të tyre, minjtë u kthyen në Tokë në gjendje të mirë. Ata peshonin po aq sa një grup minjsh në Tokë dhe trupi i tyre ishte në gjendje të shkëlqyer sipas NASA-s.
