Shtojca për Kulturë

“Fluturimi mbi Teatrin e Kosovës” si shenjë e mirë

Kur Jeton Neziraj më pyeti nëse mund t’ia përktheja dramën e tij të re, “Fluturimi mbi Teatrin e Kosovës”, në nëntorin e vitit 2012, unë isha e ngazëllyer dhe paksa e frikësuar, duke shpresuar se ajo mund të ishte pak më shumë e hareshme. Dhe e tillë ishte. Ajo më bëri të qeshja dhe ende më bën të buzëqesh sa herë që mendoj për të. Më së shumti, drama më ka kënaqur për shkak se ishte aq e papritur: ajo ishte shembulli i parë i vërtetë i satirës politike që kam hasur në Kosovë

Kur Jeton Neziraj, dramaturg kosovar, më pyeti nëse mund t’ia përkthej dramën e tij të re, “Fluturimi mbi Teatrin e Kosovës”, unë në atë kohë jetoja në Prishtina, kryeqytetin e Kosovës, qe nja shtatë vjet. Kisha mbërritur në gusht të vitit 2005 për t’i kryer disa intervista dhe të bëja kërkime për doktoratën time, një hulumtim i strategjive të lëvizjeve të kaluara dhe të tashme kombëtare shqiptare në Kosovë.

 

Kur Jeton Neziraj, dramaturg kosovar, më pyeti nëse mund t’ia përkthej dramën e tij të re, “Fluturimi mbi Teatrin e Kosovës”, unë në atë kohë jetoja në Prishtina, kryeqytetin e Kosovës, qe nja shtatë vjet. Kisha mbërritur në gusht të vitit 2005 për t’i kryer disa intervista dhe të bëja kërkime për doktoratën time, një hulumtim i strategjive të lëvizjeve të kaluara dhe të tashme kombëtare shqiptare në Kosovë.

Jeta dhe politika intervenuan dhe, në vend që të kthehesha në universitetin tim pas një viti, e gjeta veten të paaftë për ta lënë mbrapa lëvizjen për vetëvendosje, të cilën kisha vendosur qëllimisht vetëm ta vëzhgoja. Kur pati filluar, ajo ishte një lëvizje goxha anti-establishment. Aktivistët e rinj që takoja ishin të neveritur nga korrupsioni i ish-heronjve të luftës, të cilët deri atëherë ishin udhëheqës të politikës kosovare. Ata kërkonin një referendum për popullin e Kosovës, për të përcaktuar të ardhmen e tyre, dhe e kundërshtuan negocimin e kushteve të pavarësisë së Kosovës me Serbinë. Dhe ata ishin të zemëruar me poshtërimin e qeverisë së Kosovës që ia bënte misioni i KB, të cilin ata e shihnin si vonesë që e shtynte edhe më tutje pritjen e tyre të gjatë për demokraci dhe liri. Pra, në kohën kur zura të përktheja fjalët hyrëse të Rosiet, veç kisha një kuptim mjaft të veçantë të politikës kombëtare në Kosovë dhe sa të ftohtë mund të jenë dimrat.