Shtojca për Kulturë

Mungesa e autenticitetit në letërsinë shqipe

Dilema etike e autenticitetit ka të bëjë me faktin se arti ynë letrar përmes Unit joautentik ka pretenduar se ka “zbuluar” mënyrat autentike të të qenët tonë në botë

Të shkruash për temat e barazisë gjinore, për të drejtat e pakicave etnike, racore, gjinore, seksuale, brenda koordinatave të ideologjisë së multikulturalizmit, është kushti për të qenë shkrimtar i “suksesshëm”. Me qëllim që të bëhesh shkrimtar-hisedar në buxhetin e ndarë për botimin dhe përkthimin e veprave brenda strategjisë politike për “luftimin e urrejtjes dhe të stereotipave paragjykues të popujve të konfliktuar” përmes veprimtarive kulturore, e preferueshme do të ishte që, bie fjala, trajtimin e temës së luftërave në ish-Jugosllavi.......

 

Të shkruash për temat e barazisë gjinore, për të drejtat e pakicave etnike, racore, gjinore, seksuale, brenda koordinatave të ideologjisë së multikulturalizmit, është kushti për të qenë shkrimtar i “suksesshëm”. Me qëllim që të bëhesh shkrimtar-hisedar në buxhetin e ndarë për botimin dhe përkthimin e veprave brenda strategjisë politike për “luftimin e urrejtjes dhe të stereotipave paragjykues të popujve të konfliktuar” përmes veprimtarive kulturore, e preferueshme do të ishte që, bie fjala, trajtimin e temës së luftërave në ish-Jugosllavi.......

Hyrje

Në fillim të viteve ‘90, në shkencën tonë letrare është ngritur për diskutim dhe është problematizuar çështja e fatit të shkrimtarëve dhe të letërsisë së eks-komunikuar gjatë periudhës së diktaturës komuniste. Por, gjatë kësaj periudhe kohore nuk është problematizuar letërsia e “vet-ekskomunikuar” apo, thënë ndryshe, nuk është ngritur për diskutim e nuk është problematizuar fenomeni i jetëshkurtësisë së veprave letrare të shkruara gjatë periudhës së komunizmit në veçanti, si dhe të jetëshkurtësisë së një korpusi jo të vogël veprash letrare në letërsinë shqipe, në përgjithësi.