“Interregnum” me shenjat e pikëllimit masiv

Artisti shqiptar, Adrian Paci, i cili njihet për video dhe performanca, po shfaq ne Stamboll filmin e tij të ri “Interregnum”, dhe projektimi përkon me hapjen e Bienales së 15-të të Artit në Stamboll.

Siç prezantohet nga organizata e artit ”Protocinema” – një grup i cili kërkon të angazhojë individë në dialogët ndërkulturorë – “Interregnum” zbulon pamjet e marra nga arkivat shtetërorë zyrtarë dhe kombëtarë të transmetimit televiziv nga e gjithë bota, që janë restauruar nga artisti, përcjell sot Koha Ditore.

Duke u shfaqur deri më 14 tetor, filmi – titulli i të cilit i referohet periudhës midis dy regjimeve – e transferon shikuesin në kohë dhe hapësirë. Duke kaluar nga Evropa në Azi gjatë një shekulli të tërë, puna e Pacit ofron një studim të ritualeve të vdekjes nëpër kulturat e ndryshme, klasat socio-ekonomike dhe besimet fetare.

Ai i eksploron këto shfaqje publike të zisë duke kundërvënë kostume të ndryshme të veshura dhe rite funerale, dhe vetë ekzistenca e pamjeve të këtyre vajtimeve masive flet për elementin e shfaqjes së ritualit. Në të vërtetë, natyra publike e këtyre ritualeve është ajo që ne, si shikues, lidhemi me regjimet totalitare. Kur sytë e botës vëzhgojnë pas vdekjes së një diktatori, kjo lloj shfaqjeje e jashtme mund ta tregojë botën se sa “i dashur” ishte nga masat sunduesi autoritar. Në filmin e Pacit, shumë nga ata që mbajnë zi janë tejet të vetëdijshëm për kamerën dhe nganjëherë duket sikur i ekzagjerojnë gjestet e tyre dramatike të zisë gjatë ecjes që bëjnë.

Ndërsa ekrani ndizet pamje nga afër të fytyrave të ngrysura nga mjerimi, me zënie të egër për qëndrueshmërinë e stoicizmit, puna e Pacit shqyrton dhe hulumton se sa individë të dallueshëm mund të bashkohen në vuajtjen e tyre. Ashtu si veprat e tij të tjera, “Interregnum” bën një lidhje midis shoqërive dhe kulturave të ndara fizikisht që bashkohen nëpërmjet gjuhës së pikëllimit.