“Ky është një rrëfim me fillim e fund”, shkruan Elaine Mokhtefi në parathënien e memoarit të saj të jashtëzakonshëm, “Algiers, Third World Capital”.
Titulli është paksa çorientues – kjo nuk është histori e thatë – por bart diçka të optimizmit revolucionar të fillimeve të përrallave të saja dhe në anakronizmin e saj, diçka shumë prekëse për fund, shkruan Koha Ditore.
Kjo pasi që kush mund të flasë për një botë të parë apo të tretë më shumë sesa një planet i tërë i paqartësive dhe nevojave, që ka aty-këtu ishuj të mbrojtur të bollëkut kozmopolitan? Dhe kush mund të kujtojë diçka po aq unitare si kryeqyteti apo po aq të bukur si solidatiteti që nuk mërzitet për kufij?
Mokhtefi, e lindur me emrin Elaine Klein në Hempstead të New Yorkut, ishte 23 vjeçe kur qe shpërngulur në Paris, më 1951. Ajo mendoi se do të mundë të gjente diçka si historike aty – “do të pija në fontanën e së kaluarës” shkruan ajo – dhe që do të kishte të bënte me Émile Zola dhe Alfred Dreyfus, Marcel Proust and Gustave Flaubert... (Më gjerësisht lexoni në Koha Ditore)