Kulturë

“Ditëlindja” mbi pranimin e tjetrit ashtu siç është

Një grua që tërë jetën e sakrifikon për djalin e saj me nevoja të veçanta. Me një burrë që e ka vetëm si “hije”, ajo e shtyp Denisin emocionalisht nga dashuria e tepruar dhe mëshira, nga përpjekja e saj për ta parë më mirë djalin. Këto paralele të copëzave realitetesh nga jeta e përditshme i solli të hënën mbrëma premiera e shfaqjes “Ditëlindja” nga Ivor Martiniq, nën regjinë e Iliriana Arifit në teatrin “Dodona”

Një hapësirë e dekoruar për ditëlindje nuk do të thotë që aty ka një festë reale. Balonat, torta dhe pijet nuk janë shenjat reale të gëzimit. Në mes të një kaosi familjar, që nuk dihet kush me çka përballet, mungon pjesa më e rëndësishme: pranimi dhe kuptimi i veçantisë së tjetrit.

 

Një hapësirë e dekoruar për ditëlindje nuk do të thotë që aty ka një festë reale. Balonat, torta dhe pijet nuk janë shenjat reale të gëzimit. Në mes të një kaosi familjar, që nuk dihet kush me çka përballet, mungon pjesa më e rëndësishme: pranimi dhe kuptimi i veçantisë së tjetrit.

Denisi, djaloshi 25-vjeçar pret edhe një ditëlindje tjetër me lëvizje të kushtëzuar nga rrotat e karrocës. Ky fat e kishte përcjellë që nga fëmijëria, atëherë kur dalëngadalë nga një paralizë iu pamundësua ecja.