Lahaj: Jetova me idenë dhe moton që “Unë jam i mundshëm”

Lahaj: Jetova me idenë dhe moton që “Unë jam i mundshëm”

28 October 2018 13:47

Ramë Lahaj, tenori kosovar i njohur ndërkombëtarisht, i është rikthyer skenës në Kosovë për pak çaste, por kësaj here me një rrëfim nga jeta e tij. Në kuadër të TEDx, ai ndau me audiencën përvojën e tij nga e kaluara.

Në ngjarjen që u zhvillua në “Kino Armata” në Prishtinë, ai tha se jo pak herë është ballafaquar me kritika e me mungesë përkrahjeje. Ishte 21 vjeç kur nisi hapat e parë drejt karrierës së tij, raporton Koha.net.

Lexo edhe: Hapet edicioni i pestë i “TEDx” me temën “I’mPossible”

Tema për të cilën foli Lahaj ishte “I’mPossible” (Unë jam i mundshëm).

Ramë Lahaj është djalë i rritur në një familje tipike tradicionale kosovare, në një provincë të vogël siç është Istogu. Mban emrin e gjyshit të tij.

“Vijë nga një familje ku prej tetë fëmijëve, vetëm unë edhe e motra e dytë kemi pasur fatin të shkollohemi. Menjëherë pas luftës, e kam parë të rëndësishme të studiojë për teknologji. Kam mbaruar shkollën e mesme dhe kam qenë në dilemë të madhe. Për me qenë fer, në shkollën e mesme e kam humbur vitin e katërt. Është dashur të pres një vit tjetër për t’i kaluar provimet ku kam ngelë që të kem mundësinë të konkurroja në Akademinë e Arteve sepse më kishte ardhur ideja të studioja muzikën. Isha 21 vjeç”.

Kështu nisi Lahaj rrëfimin për të kaluarën e tij.

Në momentin kur e shfaqi interesimin për muzikë, thotë se ka takuar disa prej muzikantëve që në Kosovë e Tiranë janë me emër.

“Më thanë mos u merr me muzikë, sigurisht në kuptimin profesional, sepse je shumë vonë. Është zanat që duhet bërë qysh në fëmijëri. Më thoshin merru me diçka tjetër ose me muzikën e lehtë se ka me qenë më kollaj për ty. Shkon në studio, bën mrekulli dhe bëhesh një lloj estrade, qysh kemi plotë sot”, kujton qysh në fillim sfidat e para për të cilat veç kishte nisur të përgatitej.

Kjo s’i kishte pëlqyer aspak. U kishte kërkuar atyre emra të profesorëve që do ta ndihmonin sado pak në leksione private.

Atë kohë, Lahaj kishte shkuar në Tiranë sepse donte të largohej nga shoqëria, dhe siç thotë ai, kafet e tepërta që pimë.

“Shkova në Tiranë, punova 4 muaj. Bëra audicionin e parë në Akademi të Arteve dhe më thanë JO, ‘You’re not good enough’. Por jam kthyer përsëri pas 7 apo 8 muajsh në audicionin e Akademisë së Arteve dhe pata fat që më pranuan”, thotë Lahaj.

Me përkushtimin e tij më të madh, Lahaj, me mendimin që “ImPossible”, e ka jetuar tërë jetën duke thënë që ai ‘është i mundshëm’ t’ia dalë pavarësisht se çfarë i thonë të tjerët.

Lahaj thotë se sot i kupton ata që nuk e morën aq seriozisht, pasi në atë periudhë, Lahaj ishte në ditët e para të mësimit të pentagramit e të leximit të notave. Kureshtja për të arritur më shumë kurrë s’e kishte ndalur.

Asokohe, Lahaj kishte fituar të drejtën të studiojë në Akademinë e Arteve në Tiranë.

“Në atë kohë, kisha fituar një bursë në Gjermani. Në kohën sa po studioja në Tiranë, kishte ardhur një dirigjent që njëherësh ishte pedagog në Hanover. Ai dhe të tjerët kishin shprehur dëshirë të ma ofrojnë një bursë për të shkuar e për të studiuar atje. M’u dha mundësia të përfundoja diplomimin para kohe. Shkova në Gjermani dhe gjithçka nisa prej fillimit. Isha ende në fillim të studimeve por nuk isha gati. Jam kthyer përsëri në Kosovë dhe vendosa të bëj pauzë. U ktheva në katundin tim. Pata fat e fillova të punoj si drejtor artistik në Rtv21. Dilema dhe motoja ime ‘I’mPossible’ vazhdonte”, thotë Lahaj.

Tregon se gjatë asaj kohe, kur dilte me shoqëri në kafene u thoshte atyre, “një ditë prej ditëve do të këndoj me maestron Placido Domingo”.

“Më shikonin çuditshëm, sikur më thoshin ‘ti ende s’i ke mësuar notat mirë, e lëre më të këndosh me të’. Por e kam ditur që do të këndoj me të. Kam jetuar me të. Kam jetuar me moton që ‘I’mPossible’, që unë do ta bëj atë që dua”, tregon ai.

Një vit e gjysmë ka punuar si drejtor artistik në televizion. Më pas, tregon Lahaj, iu dha mundësia t’i bëjë audicionet e para.

“Atëherë fillova karrierën, e lash punën në televizion. Ishte punë shumë e mirë për mua në atë kohë si i ri, por ishte ëndrra ime që nuk më linte të rrija në Kosovë. Ishte ëndrra që nuk më linte të kënaqem me aq pak, që në fakt ishte shumë, por për mua pak sepse kisha parë më shumë e jetoja për më shumë”, tregon Lahaj për sfidat e tij.

Në audicionet e para të tij, kishte pasur fatin të fitojë dy herë. Kishte realizuar produksionin e parë në operën “La Traviata”. Në produksionin e dytë, thotë Lahaj, ndodhi mrekullia, që edhe sot e bën më të fortë.

“Mora rolin dhe nisa punën time në Essen të Gjermanisë. Por, pas 2 javë provash, më nxorën nga produksioni. Drejtori artistik më thirri dhe më tha, ‘Ramë, me gjithë dëshirën dhe respektin për zërin tënd, ti nuk je i përgatitur sa duhet. Neve na duhet të të zëvendësojmë’. Ka qenë një prej momenteve më të vështira në jetë. Jo pse varesha nga këndimi, por kisha moton që isha ushqyer me vite të tëra. Më anuluan kontratën menjëherë. Kisha rrezikuar shumë, në Kosovë kisha lënë punën e gjithçka tjetër”, kujton Lahaj momentet e vështira nga e kaluara e tij.

Ishte kthyer tek pianisti i tij që vinte nga Italia, Enriko. Asnjëherë nuk ishte ndaluar me aq, e siç thekson ai, ëndrrat e tij dhe këmbëngulja e bënin të kërkonte më tepër e të mos ndalej.

“I thashë, më dëgjo. E kam një problem që në shikim të parë mund të duket shumë i madh por që brenda vetes e di që mund ta bëj këtë. E dija brenda vetes që mund të bëja më mirë se disa që e bëjnë sot. I thashë se problemet që më larguan nga produksioni janë sepse i kam disa defekte. Eja të provojmë t’i përmirësojë këto probleme. Dua ta provoj përsëri por diku tjetër. Vazhdova me produksione tjera”, kujton shumë detajisht ai.

Pas tri vitesh, kishte takuar dirigjentin i cili e kishte larguar nga produksioni, në Opera të Hamburgut.

Thotë se arsyeja pse asnjëherë nuk ishte ndalur, ishin ëndrrat e tij për më shumë.

“Ëndrrat i kemi shumë të mëdha, dëshirat i kemi platonike, por ajo që mungon tek ne në shoqërinë kosovare është se duhet fryma në ëndrrat që kemi. Ju duhet me u çu e me flejtë me atë që doni sepse universi do të përgjigjet përderisa ju ka pranuar në Tokë, sepse jeni pjesë e saj”, jep mesazh Lahaj.

Ka thënë se ndihet krenar që ka arritur shumë, duke e ditur që vjen nga një vend si Kosova.

“Jam rritur pa filma vizatimorë. Jam rritur me një shoqëri shumë të prapambetur, por sigurisht, duke iu referuar edhe regjimit që kishim atë kohë, mundësive që na u kanë ngushtuar. Kjo më ka bërë ta shijoj gjithë rrugëtimin tim. S’ka më rëndësi sa do të vazhdoj, e di që në fund të fundit kam mbërritur të këndoj me idhullin tim. Kam arritur të prek teatrot që kam dashur. Por, mos më pyesni sa energji, sa mundim, sa vështirë e sa herë jam djersitë e as veten s’kam dashtë me pa. Sepse me punu me kolegë për 2 javë dhe më pas të thonë s’je i mirë, nuk është kollaj. E kam ditë gjithnjë që ‘I’mPossible’, unë mund ta bëj atë që dua”, ka thënë Lahaj.

Sot, thotë tutje ai, jam i kënaqur që mund ta ndaj me ju që keni ëndrra. “Por shpresoj që s’i keni vetëm ëndrra të kafeve, ku uleni bëni muhabet, e pas kafes gjithçka harrohet e fillohet prapë një rutinë e njëjtë”.

Edhe atyre që jetojnë në Kosovë, Lahaj u ka dërguar një mesazh.

“Mos thoni që në Kosovë nuk bëhet asgjë e Kosova nuk të jep mundësi. Kosova të jep mundësi si gjithë të tjerët nëse ti do, e ke ëndërr. Krejt ju që keni ëndrra thjesht duhet t’i shtyni përpara e të motivoheni. Sidomos atëherë kur nuk keni sukses gjatë realizimit të tyre. Kjo është natyra e të jetuarit, është sfidë. Gjatë rrugës do të takoni individë të cilët asnjëherë nuk duhet t’ju ndalin ose t’ju krijojnë mëdyshje në ëndrra tuaja. Sepse, janë thjesht individë, bota jote është shumë më e madhe”, tha Lahaj.

Mos bini pre e atmosferës ditore, tha tutje Lahaj. Mos bini pre e atmosferës politike “që na e ka lodhë shpirtin”.

“Mos bini pre e negativitetit sepse është kollaj të thuhet s’mundem, e është kollaj të thuhet që ky vend nuk të jep mundësi. Por, sot të gjithë i keni mundësitë. Mos u dorëzoni, por thoni që ‘I’mPossible’”, u shpreh Lahaj.

Në fund të fjalimit, Ramë Lahaj befasoi të pranishmit me një këngë shqipe. Ai, bashkë me korin nga Peja “Siparantum”, dirigjuar nga Memli Kelmendi e shoqëruar nga pianisti Agron Shujaku, dhe së bashku me Adhurim Grezdën, performoi këngën e vjetër shqipe “Vijnë vaporat moj nano”./F.Shkodra 

Image

© KOHA. Të gjitha të drejtat janë të rezervuara.

Komentet

Shto koment

Të ngjashme