Ylli i filmit “Grease”, John Travolta 72-vjeçar, ishte bërë një sensacion televiziv falë rolit të Vinnie Barbarino në serialin e suksesshëm “Welcome Back, Kotter” kur nisën xhirimet e filmit “Saturday Night Fever” në Brooklyn në vitin 1977. Tani, regjisori i filmit, John Badham, ka zbuluar se mijëra fansa pushtonin vendet e xhirimit, duke e vështirësuar jashtëzakonisht realizimin e filmit që më vonë u bë një klasik.
Duke folur në podcastin “It Happened in Hollywood” të The Hollywood Reporter, Badham, 86 vjeç, tha se në ditën e parë të xhirimit fansat e patën ndaluar pothuajse tërësisht punën e kastit.
Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.
Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.
Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj Kontribuo“Në ditën tonë të parë të xhirimeve, fansat e Johnit pothuajse na ndaluan plotësisht punën. Në fakt, na ndaluan krejtësisht deri në kohën e drekës”, ka thënë ai.
Duke kujtuar kaosin në rrugët e Brooklynit, ai shpjegoi se ekipi kishte vështirësi të realizonte edhe skenat më të thjeshta për shkak të turmave të mëdha që mblidheshin rreth aktorit kryesor.
“Xhiruam në mëngjes, por kishim rreth 15,000 njerëz në rrugët e Brooklynit që shfaqeshin në çdo pamje të kamerës. Dhe gjithçka që po përpiqeshim të bënim ishte të filmonim Johnin duke blerë një këmishë në një dyqan”, ka shtuar ai.
Duke përshkruar një moment të veçantë, Badham tha se fansat nuk e thërrisnin aktorin me emrin e personazhit të tij në film, Tony Manero, por me emrin e personazhit të tij televiziv.
“Ishim poshtë linjës së trenit në Rrugën e 86-të në Brooklyn dhe disa vajza të vogla po ngjiteshin shkallëve drejt trenit të ngritur. Ato filluan të thërrisnin: ‘Vinnie Barbarino!’ ndërsa John po qëndronte poshtë dhe po përgatiteshim për një skenë. John u bënte me dorë”, ka shtuar ai.
Sipas regjisorit, ajo që nisi me vetëm disa fansa u shndërrua shpejt në një turmë gjigante.
“Në fillim ishin vetëm tetë apo dhjetë persona, por më pas u bënë rreth 15,000 njerëz që përpiqeshin ta shihnin. Për të shmangur turmat, ekipi përdori metoda gjithnjë e më kreative, madje duke shpërndarë orare të rreme xhirimi. Na duhej të dilnim në rrugë që në orën 6:30 të mëngjesit për të xhiruar para se njerëzit të zgjoheshin dhe të merrnin vesh ku ndodheshim. Pastaj largoheshim shpejt dhe fshiheshim në ambiente të brendshme, si p.sh. në një dyqan bojërash”, ka deklaruar ai.
Megjithatë, banorët vendas e kuptuan më vonë se ekipi po përdorte orare të rreme.
“Ata i zbuluan oraret e rreme dhe dikush tha: ‘Po sikur të përdorim makinën dyshe? Kemi dy makina identike të Travoltës. Do të mbushim njërën me njerëz dhe do ta dërgojmë në një drejtim si të ishte makina e xhirimeve, ndërsa makinën e vërtetë do ta çojmë në një drejtim tjetër’”, ka kujtuar ai.
Duke reflektuar mbi interpretimin që e bëri Travoltën një ikonë ndërkombëtare, Badham tha se aktori e kuptonte personazhin e Tony Maneros më mirë se kushdo tjetër.
“Ai e kuptonte atë personazh shumë më mirë se unë. John e dinte saktësisht kush ishte ai personazh, nga vinte dhe si e shihte veten.”
“Saturday Night Fever” u bë një nga fenomenet kulturore më të rëndësishme të viteve 1970, duke e shndërruar Travoltën në një superyll botëror dhe duke forcuar vendin e tij në historinë e kinemasë, krahas sukseseve të mëvonshme si Pulp Fiction, Face/Off dhe Hairspray.
Në film luanin gjithashtu Karen Lynn Gorney dhe grupi legjendar Bee Gees ishte përgjegjës për kolonën zanore.
Këngë si Stayin' Alive, Night Fever, More Than a Woman dhe How Deep Is Your Love u bënë sinonim i epokës së diskos dhe ndihmuan që filmi dhe kolona e tij zanore të ktheheshin në një fenomen mbarëbotëror.