Ja pse Asllani nuk luan për Gjermaninë

Fisnik Asllani është shumë i kërkuar në botën e futbollit. Ylli në ngritje i Hoffenheimit thuhet se po tërheq vëmendje nga klubet më të mira si në Gjermani ashtu edhe jashtë saj. Ndër të tjera, Bayern Munichu, Chelsea dhe Tottenhami raportohet se janë të interesuara për 23-vjeçarin. Aktualisht, duket sikur sulmuesi mund të zgjedhë klubin e tij të ardhshëm.

Asllani është përballur me një situatë të ngjashme edhe më parë. Në vjeshtën e vitit 2024, djaloshi i lindur në Berlin nga prindër kosovarë, kishte mundësi të vendoste se cilin vend dëshiron të përfaqësojë. Si lojtar i ri, Asllani luajti fillimisht për Kosovën, më vonë luajti duke mbajtur shqiponjën gjermane në gjoks për ekipin U20.

“Pak para se t’i bashkohesha ekipit U21, mora një vendim me zemër. Intuita ime më tha se të luaja për Kosovën ishte vendimi i duhur. Dhe kjo është arsyeja pse e vendosa këtë së bashku me familjen time. Jam gjithashtu shumë, shumë i lidhur me atdheun tim. Çdo verë e kaloj atje me pushime. I kam kaluar të gjitha pushimet në Kosovë. Kam shumë familjarë atje. Pavarësisht gjithë mirënjohjes që ndiej natyrshëm ndaj Federatës së Futbollit të Gjermanisë, sepse nuk do të isha lojtari që jam sot nëse nuk do të kisha kaluar nëpër të gjitha këto dhe nëse nuk do të kisha shijuar të gjithë mundësitë që më ofroi Gjermania, prapë vendosa të luaj për Kosovën”, ka thënë Asllani.

Asllani mund të sigurojë me Kosovën një biletë për Kupën e Botës në fund të marsit. Në fazën eliminatore, ekipi duhet të udhëtojë së pari për në Sllovaki, më 26 mars. Nëse Kosova e fiton këtë ndeshje, do të përballet me fituesen e ndeshjes Turqi –Rumani, në shtëpi më 31 mars, për një nga biletat e fundit të mbetura për Kupën e Boës këtë verë.

Mbështetja nga babai

Asllani flet për mbështetjen e babait të tij kur ishte lojtar i ri i futbollit në Berlin.

“Ai zgjohej në orën katër ose pesë, shkonte në punë, ngiste makinën për një orë, një orë e gjysmë dhe pastaj punonte gjithë ditën. Ai fillonte kaq herët posaçërisht që të mbaronte punën më herët dhe të vinte në seancën time stërvitore”, tregon Fisnik Asllani. “Ai vinte direkt nga puna në seancën time të stërvitjes me pajisjet e tij të ndërtimit, më shikonte dhe pastaj merrnim trenin për në shtëpi së bashku për një orë. Mbërrinim në shtëpi rreth orës 9 të mbrëmjes. Nëna ime përgatiste darkën, haja shpejt, bëja detyrat e shtëpisë dhe shkoja në shtrat. Dhe kjo ndodhte çdo ditë”.

Zhvendosja në Sinsheim

“Babai im gjithmonë thoshte: ‘Ne do të jemi me ty në çdo hap që hedh. Pavarësisht se ku shkon, ne do të jemi me ty’. Për mua, kjo ishte thjesht normale sepse familja ime më mbështeste gjithmonë. Dhe mund të tingëllojë e çuditshme, por ishte gjithashtu normale për mua që ata të vinin me mua në Sinsheim. Gjë që në fakt nuk është aspak normale. Duke parë prapa, mendoj me vete: Faleminderit Zotit që gjithçka doli kështu”.

Lëndimi i rëndë dhe infeksionet në gju

“Ishte vërtet çmenduri sepse gjuri im u ënjt brenda natës. Tregoi se si gjithçka mund të ndryshojë në një çast. Sigurisht, fillova të dyshoja në veten time. Ndoshta thjesht nuk është e shkruar të ndodhë kështu. Ndoshta trupi im nuk është bërë për sporte garuese, për sporte profesionale. Thjesht nuk e di këtë në atë moment. Por vazhdoja t’i thosha vetes: Hajde, vazhdo, vazhdo, vazhdo. Dhe në një moment, duhet të përpiqesh të nxjerrësh forcë nga sfida të tilla”, është shprehur Asllani.

Lidhja me mediat sociale

“Në fakt, unë i montoj pothuajse të gjitha videot e mia. Motra ime më tregoi pak për këtë kur isha shumë i vogël. Përfundimisht arrita ta bëja vetë. Nuk i bëj videot sepse mendoj se do të marrin shumë pëlqime. I bëj sepse ndonjëherë mendoj me vete: Nëse do të isha 12 ose 13 vjeç tani, çfarë do të më motivonte. Kur njerëzit më shkruajnë duke thënë se videot e mia u kanë dhënë forcë ose i kanë motivuar të vazhdojnë, kjo do të thotë shumë për mua”.