Krasniqi flet për të ardhmen ndërkombëtare

Ai është pika e ndritshme këtë sezon te Grasshopperi. Samuel Krasniqi. Sulmuesi flet për “Blick” për rolin e tij të veçantë, një transferim të mundshëm jashtë vendit dhe debatin për shtetësinë e dyfishtë

“U habita që edhe Xherdani e donte fanellën time”. Kështu thotë Samuel Krasniqi 21-vjeçar pas ndeshjes kundër Baselit. Pas barazimit pa gola, ai siguroi fanellën e yllit të Baselit – dhe Xherdan Shaqiri e donte të yllit në ngritje të Grasshopperit.

Para kësaj, 21-vjeçari, i cili, për shkak të gjatësisë së tij 173 centimetra dhe stilit të shkathët të lojës, disi i ngjan Shaqirit, vrapoi me gjithë forcën për 90 minuta në “St. Jakob-Park”. 

“Ndihem më mirë tani. Amiri vrapoi edhe më shumë se unë”, përgjigjet ai kur “Blick” e intervistoi një ditë pas ndeshjes kundër Basel, duke e pyetur nëse ndihej i lodhur.

Stërvitjet me Shkëlzen Gashin

Krasniqi është figura kyçe në sulmin e Grasshoppers këtë sezon. Pa anësorin, kampionët rekord janë praktikisht joefektivë në sulm. 

“Unë thjesht përpiqem të luaj lojën time. Por mendoj se jam një lojtar që mund të krijojë momente të veçanta”. 

I riu në dukje i turpshëm nuk dëshiron të dëgjojë asgjë për presionin: 

“Më pëlqen të jem në gjendje të marr përgjegjësi. Klubi më jep platformën për të performuar”, thotë ai.

Golashënuesi më i mirë i Grasshopperit ka bërë tashmë katër asistime dhe pesë gola në të gjitha garat këtë sezon. Ai mund të kishte shënuar edhe më shumë. Përfundimet e Krasniqit ndonjëherë mungojnë. 

“Ai duhet dhe dëshiron të punojë për këtë”, tha ish-trajneri i tij Peter Zeidler 64-vjeçar për Krasniqin.

Krasniqi gjithashtu e di se çka i mungon.

“Është dobësia ime. Ndonjëherë mërzitem me veten për këtë. Por mendoj se është pjesë e zhvillimit tim. E di që nuk jam ende një lojtar i plotë i krahut. Por po punoj shumë për këtë”. 

Ai shpesh qëndron në fushë pas stërvitjes për të përfunduar stërvitjen me ndihmëstrajnerin Shkëlzen Gashi 38-vjeçar, dy herë golashënuesi më i mirë i Superligës në vitet 2014 dhe 2015.

Roli i Abrashit dhe diskutimi për të ardhmen ndërkombëtare

Krasniqi gjithashtu merr shumë ndihmë nga kapiteni i tij, Amir Abrashi. 

“Kam një marrëdhënie shumë të ngushtë me Amirin. Ai është shoku im më i mirë i ekipit. Ai më ndihmon shumë, por është gjithashtu i rreptë me mua - në aspektin pozitiv. Nuk mendoj se do të isha aty ku jam tani nëse nuk do të kisha një lojtar si ai pranë meje”.

Ashtu si Abrashi, Krasniqi ka lidhje me Shqipërinë dhe Kosovë. Përveç Zvicrës, futbollisti U21 i helvetikëve mund të luajë për këto dy ekipe përfaqësuese. 

“Ekipi kombëtar është një vendim shumë personal për mua. Nuk jam në pikën ku mund të them se kam zgjedhur një vend. Po e mbaj të ardhmen time të hapur”, thotë ai.

Krasniqi shton se ende nuk ka pasur ndonjë kontakt personal me federatat e Shqipërisë apo të Kosovës. Ai ka luajtur për Zvicrën në nivelet U18, U19 dhe U21.

Por ku e sheh Krasniqi të ardhmen e tij në nivel klubi? 

“Unë preferoj t’i vë vetes qëllime të vogla dhe të arritshme”, thotë ai. 

Megjithatë, ai ka një ligë që ëndërron të luajë në të ardhmen.

“Spanja. Mendoj se i përshtatet më mirë stilit tim të lojës”. 

Klubi i preferuar i Krasniqit është Barcelona. Prandaj, përgjigjja e tij ndaj pyetjes në lidhje me idhullin e tij të futbollit vështirë se është surprizë. 

“Lionel Messi është lojtari im i preferuar”.

Asnjë përparim tek Aarau

Rruga drejt Superligës nuk ishte gjithmonë e lehtë për të riun e Grasshopperit. Krasniqi, i cili u rrit në Aargau, u stërvit në Aarau, por kurrë nuk e fitoi rastin të luajë për ekipin e parë. Pastaj Grasshopperi e mori në verën e vitit 2024, duke e angazhuar në ekipin e tyre U21 dhe më vonë në ekipin e parë. Ishte edhe më e veçantë për Krasniqin të siguronte mbijetesën në Superligë majin e kaluar kundër ish-klubit të tij.

“Ndeshja e dytë e plejofit për mbijetesë në kategori kundër Aarau është kulmi i karrierës sime deri më tani. Ishte një ndeshje e veçantë për familjen time dhe mua”.

Kishte arsye të ndryshme pse gjërat nuk shkuan kurrë plotësisht për të në stadiumin “Brugglifeld”. 

“Nuk ishte vetëm për shkak të tyre, por edhe për shkak meje. Më mungonin atributet fizike atëherë dhe nuk isha gati. Ndjeva se duhej të bëja diçka të re për t’u zhvilluar më tej”, shpjegoi Krasniqi.

Një ndryshim vendi që ia vlejti. Ai e afirmoi veten me Grasshoppers dhe u bë një lojtar kyç. Ndërkohë, njerëzit në Aarau duhet të jenë mjaft të bezdisur kur shohin performancat e ish-lojtarit të vitit të tretë sot.