Qysh prej kohëve antike shoqëritë kanë provuar t’i ndajnë njerëzit me sëmundje nga ata që kishin mbetur pa u prekur, me referenca për vetizolimin që datojnë qysh në kohën e Dhjatës së Vjetër.
Dhe derisa COVID-19 po përhapet anembanë botës, ne jemi këshilluar për “vetëkarantinim” nëse jemi kthyer prej ndonjë vendi të botës, ku virusi po përhapet me të madhe ose nëse e dimë se kemi pasur kontakt me ndonjë të prekur, shkruan KOHA.
Për ta kuptuar rëndësinë e vetëkarantinimit në kohën e pandemisë bashkëkohore, është e dobishme që të hedhim një shikim historik për vetë fjalën “karantinë”, që daton qysh në kohën e Evropës mesjetare.
Rrënjët italiane
Fjala “karantinë” ka rrënjë italiane; në përpjekje për të mbrojtur qytetet bregdetare nga Vdekja e Zezë që po bënte kërdi në Evropën e shekullit të katërmbëdhjetë.
Anijeve që po arrinin në Venedik nga portet e infektuara u kërkohej të ankoroheshin për dyzet ditë (quaranta giorni) para se të zbrisnin udhëtarët në tokë, një praktikë kjo që pastaj do të njihej përgjithësisht si karantinë – duke derivuar nga “quarantino”, fjala italiane për periudhën katërdhjetëditore.
-
Katërdh’etë
-
Liderët italianë tentuan ta ruanin imazhin e shtetit duke fshehur COVID-in
-
Evropa shqyrton strategjinë e re të COVID-19: ta pranojë virusin
-
Mësuesja amerikane qëndron katër orë në banjë të avionit pasi del pozitive për COVID-19
-
Edhe Italia konfirmon rastin e parë me variantin e ri të COVID-19