Vatikani të enjten i është përgjigjur kërkesave të shumta të indigjenëve duke hedhur poshtë zyrtarisht “Doktrinën e Zbulimit”, teoritë e mbështetura nga lloje të dekreteve publike e kartave të lëshuara nga papa e Kishës Katolike që legjitimonte sekuestrimin e tokave gjatë epokës së kolonizimit dhe që përbëjnë bazën e disa prej ligjeve të pronave sot.
Në deklaratën e lëshuar nga Vatikani është thënë se ato dekrete të lëshuara në shekullin e XV, “nuk pasqyronin në mënyrë adekuate dinjitetin dhe të drejtat e barabarta të popujve indigjenë” dhe nuk janë marrë kurrë ato si shprehje të besimit katolik.
Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.
Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.
Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj KontribuoËshtë thënë se dokumentet ishin “manipuluar” për qëllime politike nga ana e fuqive kolonizuese për “të justifikuar aktet jomorale që kryen kundër popujve indigjenë, nganjëherë, pa kundërshtimin e autoriteteve kishtare”.
Deklarata, nga zyrat për zhvillim dhe arsim të Vatikanit, tha se është e drejtë të “njihen këto gabime”, të pranohen efektet e tmerrshme të politikave të asimilimit të epokës së kolonizimit mbi popujt indigjenë dhe të kërkohet falja e tyre.
Deklarata ishte një përgjigje ndaj kërkesave që indigjenët kishin drejtuar te Vatikani për shumë dekada, që t’i shfuqizonte zyrtarisht ato dekrete që iu dhanë mbretërive të Portugalisë dhe Spanjës mbështetjen e Kishës për të zgjeruar territoret e tyre në Afrikë dhe Amerikë “për hir të përhapjes së krishterimit”.
Këto dekrete mbështesin “Doktrinën e Zbulimit”, një koncept ligjor i krijuar nga Gjykata e Lartë e SHBA-së në vitin 1823, që erdhi te përfundimi se pronësia dhe sovranitetin mbi tokën i kaloi evropianëve sepse “ata e zbuluan atë”.
Kjo u citua së fundi në një vendim të Gjykatës së Lartë të vitit 2005 që përfshinte kombin indian Oneida.