Çfarë duhet të bëjë Afrika Jugore?

Përderisa GDP-ja rritet më shpejt sesa borxhi, ulja e suksesshme e deficitit duhet të sjellë shtrëngimin neto të prodhimit, duke ofruar kursime të konsiderueshme në koston e huamarrjes së qeverisë. Kjo është një paketë e ndërvarur: zgjerimi i stimulit dhe zbatimi i reformave strukturore janë parakushte për përmbushjen e objektivave të konsolidimit fiskal me kalimin e kohës. Zbatimi i suksesshëm i të gjithë paketës do ta vendoste ekonominë dhe shoqërinë e Afrikës së Jugut në një rrugë më të qëndrueshme, duke e sjellë shumë shpejt vizionin origjinal të Mandelës. Nuk guxojmë ta përballojmë alternativën

Afrika Jugore ndodhet në udhëkryq. Për ta shpëtuar projektin e saj demokratik, duhet ta vërë veten në një rrugë për rritje dinamike dhe gjithëpërfshirëse, duke krijuar një rreth vicioz që shkon drejt premtimit të Nelson Mandelës për “një jetë më të mirë për të gjithë”.

Gjatë dekadës së kaluar, vendi është zënë në një kurth të rritjes së ulët, me rënie të të ardhurave për person, pabarazi të shtuar dhe papunësi të lartë, që tani është në një shkallë rekorde prej 34 për qind. Në një botë të mësyrë nga ndjeshmëritë ekonomike, Afrika e Jugut ende po ia del të mbetet në pah për performancën e dobët dhe rezultatet e shtrembëruara nga pikëpamja raciale – trashëgimi tragjike e shekujve të kolonializmit dhe aparteidit.

Kombinimi i rritjes së ulët, papunësisë së lartë, deficiteve të mëdha dhe raporteve të borxhit dhe mungesës së reformave strukturore efektive ka krijuar çekuilibër të paqëndrueshëm. Pasi u menaxhua me mjeshtëri nga Mandela dhe më pas nga Thabo Mbeki, vendi u copëtua nga sundimi dhjetëvjeçar i Jacob Zumës me kapjen e shtetit dhe korrupsionin.

Pasardhësi i Zumës, Cyril Ramaphosa, tani po përpiqet ta ndryshojë situatën, por sfida është e madhe. Ekonomia mund të shkojë në një nga dy drejtimet. Në një drejtim, rritja e dobët sjellë krizë fiskale, duke ulur më tej të ardhurat dhe punësimin, dhe duke ftuar më shumë trazira civile si ajo në korrik, kur trazirat dhe plaçkitjet kishin pushtuar vendin.

Ka mjaft arsye për t’u shqetësuar që Afrika e Jugut është tashmë në këtë rrugë, duke pasur parasysh perspektivën e trazuar të borxhit afatmesëm. Kur një vend ka bilanc buxhetor primar të sheshtë ose negativ (duke përjashtuar pagesat e interesit), rritja reale (e rregulluar nga inflacioni) duhet ta tejkalojë normën reale të interesit për stokun e tij të borxhit. Përndryshe, raporti i saj i borxhit ndaj GDP-së do të rritet vazhdimisht. Kjo është ajo që po ndodh tani në Afrikën e Jugut. Për të shmangur një krizë borxhi, rendimentet reale duhet të ulen dhe/ose rritja reale duhet të rritet.

Edhe OpEd 6 muaj më parë Rruga e Kosovës drejt prosperitetit: roli i reformave strukturore

Vetëm masat shtrënguese nuk mund ta zgjidhin problemin. Për ta vendosur veten në një bazë më të fortë ekonomike, Afrika e Jugut ka nevojë për program për ta shtuar mirëqenien sociale dhe për t’i rikapitalizuar bizneset, duke ndërmarrë gjithashtu reforma strukturore dhe duke ndjekur konsolidimin fiskal.

Mirëqenia sociale mund të zgjerohet me një grant mujor prej 55 dollarësh ndihmë për të papunët. Duke i kushtuar 2 për qind të GDP-së, ky duhet të jetë zëvendësim shumëvjeçar, nëse jo i përhershëm, për grantin mujor prej 24 dollarësh për Ndihmën Sociale të Shqetësimit që skadon në prill të 2022-s. Ky program ka qenë shumë efektiv dhe prandaj meriton të dyfishohet. Do të vendoste më shumë para në duart e 12 milionë të papunëve, të cilët më pas do t’i shpenzonin (ndryshe nga kursimtarët e pasur), duke e stimuluar aktivitetin ekonomik dhe krijimin e vendeve të punës.

Granti i ri mund të financohet pjesërisht nga masat e kursimit të qeverisë dhe reformat tatimore, për t’i hequr zbritjet që kanë për synim tatimpaguesit me të ardhura më të larta. Megjithatë, në afat të shkurtër, do të kërkojë rreth 7 miliardë dollarë borxh shtesë në bilancin e qeverisë. Rastësisht, kjo është afërsisht e barabartë me të ardhurat e parashikuara në rritje nga taksat e korporatave këtë vit, pas bumit të fundit të mallrave.

Grantet nuk janë ilaç; por kanë rol integral në sulmin ndaj krizës së papunësisë dhe rritjes, kur zbatohet siç duhet, ashtu si edhe ndërhyrjet e tjera si subvencionimi i pagave. Ka prova të shumta që tregojnë se grantet ndihmojnë në uljen e varfërisë dhe urisë dhe u ndihmojnë përfituesve që të fillojnë biznese të reja. Zgjerimi i kësaj forme mbështetjeje është i thjeshtë.

Bizneset jugafrikane gjithashtu kanë nevojë për mbështetje në formën e rikapitalizimit. Këtu, një skemë e madhe hibride e fondeve për ndërmarrje të vogla dhe të mesme mund të jetë e suksesshme, sikurse edhe grantet e financuara nga thesari kombëtar, në bashkëpunim me institucionet financiare. Një injeksion në paanësinë e rrezikshme në bizneset e përshtatshme mund të ndihmojë që të stimulohen investimi dhe krijimi i vendeve të punës.

Edhe Opinion 2 j. më parë Ndërtimi i së ardhmes së Kosovës, një vend pune pas tjetrit

Qeveria duhet të punojë edhe me shërbimin shtetëror të energjisë, Eskom, për të krijuar një plan kredibil operacional dhe strukturor, që përfshin rikapitalizimin e shtresës së balancit të kompanisë.

Përfundimisht, qeveria duhet t’ua demonstrojë agjencive të vlerësimit dhe investitorëve që ka plan kredibil të rritjes, që përfshin reforma strukturore dhe rivendos rrugë fiskale për t’u radhitur me përforcim më të shpejtë afatmesëm, përderisa nis rritja.

Reformat e tjera duhet të kenë për cak shkallët më të larta të investimit të rregulluar. Përveç programit të vaksinimit kundër COVID-19, ligjbërësit duhet të përqendrohen në marketingut agresiv të turizmit; infrastrukturën publiko-private bankare, duke përfshirë portet dhe hekurudhat; zbatimin e alokimit të spektrit; krijimin e stimujve të rinj për të adoptuar burimet e ripërtitshme, për të përqafuar prodhimin e automjeteve elektrike, për të krijuar qendra të dhënash dhe për ta transformuar bujqësinë dhe minierat; dhe rishikimin e politikave industriale dhe të punës, për të tërhequr investime si në prodhimin intensiv të punës ashtu edhe në atë me aftësi të larta.

Testi i rrugës së përforcimit kredibil fiskal ndodhet në faturën e pagave të sektorit publik, që aktualisht është duke konsumuar një ndarje të paqëndrueshme të shpenzimeve të përgjithshme buxhetore. Zgjidhja këtu kërkon që bashkësitë dhe qeveritë të pajtohen për paga afatmesme të sektorit publik pa rrëshqitje të pasuese. Çelësi është që të profesionalizohet shërbimi publik, të ndalohet korrupsioni dhe të përmirësohet efikasiteti i shpenzimeve publike në shëndet, arsim dhe siguri. Afrika e Jugut duhet të shpërndajë ekspertizën dhe aftësitë më të mira të sektorit publik dhe privat, që janë në dispozicion për këto qëllime.

Edhe Botë 3 j. më parë Mosbesimi ndaj qeverisë së Gjermanisë dhe reformave të saj

Përderisa GDP-ja rritet më shpejt sesa borxhi, ulja e suksesshme e deficitit duhet të sjellë shtrëngimin neto të prodhimit, duke ofruar kursime të konsiderueshme në koston e huamarrjes së qeverisë. Kjo është një paketë e ndërvarur: zgjerimi i stimulit dhe zbatimi i reformave strukturore janë parakushte për përmbushjen e objektivave të konsolidimit fiskal me kalimin e kohës. Zbatimi i suksesshëm i të gjithë paketës do ta vendoste ekonominë dhe shoqërinë e Afrikës së Jugut në një rrugë më të qëndrueshme, duke e sjellë shumë shpejt vizionin origjinal të Mandelës. Nuk guxojmë ta përballojmë alternativën.

(Nouriel Roubini, profesor emeritus i ekonomisë në Shkollën e Biznesit Stern të Universitetit të New Yorkut, është bashkëthemelues i “TheBoomBust.com”. Colin Coleman është ish-bashkëpunëtor i lartë në Universitetin Yale dhe ish-partner në Goldman Sachs. Shkrimi është shkruar për rrjetin botëror të gazetarisë, “Project Syndicate”, pjesë e të cilit është edhe “Koha Ditore”.)