Vështrime

Pse BE-ja nënkupton se Kosova duhet të jetë e dëgjueshme e Serbia jo

Edhe nëse lihet anash e kaluara e Borrellit dhe Lajçakut, kur si ministra të vendeve të tyre punuan kundër pavarësisë së Kosovës, veprimet e tyre prej kur kanë marrë rolet në BE kanë qenë haptas kritike ndaj Kosovës më shumë sesa ndaj Serbisë. Qortimet dhe kërcënimet që i bëri Borrelli pas takimit Kurti-Vuçiq, pas të cilave pati pasoja të menjëhershme në procesin e liberalizimit të vizave, nuk janë të vetmet kur kritikat ndaj Kosovës janë të mëdha, ndërsa ndaj Serbisë jo. Sikur në perëndim është krijuar bindja se dëgjueshmëria nga ana e Kosovës nënkuptohet vetvetiu, ndërsa nga Serbia nuk pritet

Edhe nëse lihet anash e kaluara e Borrellit dhe Lajçakut, kur si ministra të vendeve të tyre punuan kundër pavarësisë së Kosovës, veprimet e tyre prej kur kanë marrë rolet në BE kanë qenë haptas kritike ndaj Kosovës më shumë sesa ndaj Serbisë. Qortimet dhe kërcënimet që i bëri Borrelli pas takimit Kurti-Vuçiq, pas të cilave pati pasoja të menjëhershme në procesin e liberalizimit të vizave, nuk janë të vetmet kur kritikat ndaj Kosovës janë të mëdha, ndërsa ndaj Serbisë jo. Sikur në perëndim është krijuar bindja se dëgjueshmëria nga ana e Kosovës nënkuptohet vetvetiu, ndërsa nga Serbia nuk pritet

Ka ndodhur shpesh në procesin e dialogut që Kosova të jetë konstruktive ndërsa Serbia jo. Por nuk ka ndodhur asnjëherë që Serbia publikisht, e aq më pak zyrtarisht përmes raporteve të shkruara, të konsiderohet si fajtore për ndonjë dështim. Serbia nuk është qortuar as kur në BE jozyrtarisht konfirmonin se ajo nuk i ka përmbushur disa obligime. Maksimumi deri ku kanë shkuar zyrtarët e BE-së, dhe atë në takime joformale, është kur kanë thënë se “Kosova duket të jetë më shumë e interesuar për të avancuar përpara, ndërsa Serbia më shumë për ruajtjen e status quos“. Dhe në përgjithësi, shumica e diplomatëve të BE-së besojnë se Serbia në procesin e dialogut ka qenë më shumë e interesuar ta zvarrisë procesin, ta shtyjë marrëveshjen përfundimtare aq sa të ketë mundësi, ta shfrytëzojë këtë për të kthyer procesin prapa dhe për ta kthyer në diskutim mundësisht edhe vetë statusin e Kosovës.

Se për të njëjtat gjëra përdoret gjuhë e ndryshme nga ana e BE-së mund të shihet dhe në raportet individuale të progresit ku flitet për procesin e normalizimit të raporteve. Përderisa për Kosovën përdoret qartë fjalia “Kosova ka dështuar të përmbushë“ (Kosovo failed to implement) për Serbinë me kujdes përdoret fjalia “Serbia akoma duhet të përmbushë“ (Serbia has still to implement). Ndonëse në mes të këtyre dy fjalive nuk ka shumë dallim, qëllimi është i qartë, që në rastin e Serbisë të mos përmendet në mënyrë direkte fajësia apo përgjegjësia e saj. Kjo nuk është e rastësishme, pasi secila fjali e shkruar në dokumente mund të ketë reperkusione në procesin e negociatave të anëtarësimit mes Serbisë dhe BE-së.