Vështrime

Shteti që jetoi 55 ditë

Giorgio Rosa ka qenë inxhinier italian i pasionuar pas shpikjes dhe ndërtimit. Sidoqoftë, që nga ditët e para përpjekjet e tij ëndërrimtare dhe krijuese ranë ndesh me shtetin italian. Në një nga shpikjet e tij të para ai ndërtoi nga zeroja një veturë të re personale. Për shkak të burokracisë së madhe, ai refuzoi ta certifikojë dhe ta regjistrojë veturën, gjë që rezultoi në konfiskimin e saj dhe në dënimin e tij. I frustruar nga kufizimet e shtetit Italian mbi ndërmarrjet e tij inxhinierike, Giorgio filloi të mendojë se sa bukur do të ishte nëse do të jetonte në një botë ku nuk do të kishte rregulla. Një botë ku krijimtaria e tij nuk do të ishte e kufizuar nga asnjë lloj ligji apo autoriteti. Kësisoj, Giorgios i lindi një ide sa e çmendur, po aq edhe e jashtëzakonshme: ta krijonte një shtet të ri.

Giorgio Rosa dhe Albin Kurti ndajnë disa ngjashmëri. Të dytë janë ëndërrimtarë, idealistë, të guximshëm - dhe të pakënaqur me botën e jashtme. Historia e republikës, e cila besoi se mund të jetonte e izoluar nga bota e jashtme, është mesazh për të ardhmen tonë

Giorgio Rosa ka qenë inxhinier italian i pasionuar pas shpikjes dhe ndërtimit. Sidoqoftë, që nga ditët e para përpjekjet e tij ëndërrimtare dhe krijuese ranë ndesh me shtetin italian. Në një nga shpikjet e tij të para ai ndërtoi nga zeroja një veturë të re personale. Për shkak të burokracisë së madhe, ai refuzoi ta certifikojë dhe ta regjistrojë veturën, gjë që rezultoi në konfiskimin e saj dhe në dënimin e tij. I frustruar nga kufizimet e shtetit Italian mbi ndërmarrjet e tij inxhinierike, Giorgio filloi të mendojë se sa bukur do të ishte nëse do të jetonte në një botë ku nuk do të kishte rregulla. Një botë ku krijimtaria e tij nuk do të ishte e kufizuar nga asnjë lloj ligji apo autoriteti. Kësisoj, Giorgios i lindi një ide sa e çmendur, po aq edhe e jashtëzakonshme: ta krijonte një shtet të ri.

Pas pak hulumtimi, Giorgio kuptoi se shteti italian shtrihet në deti vetëm 10 kilometra nga bregu. Prandaj, çdo gjë nga i 10-i kilometër e tutje është deti i lirë, ku shtete të reja teorikisht mund të krijohen. Kësisoj, në kilometrin e 12-të nga bregu i qytetit Rimini, Giorgio filloi ndërtimin e një ishulli i cili do të ngrihej mbi teknikat inxhinierike të platformave detare të naftës. Me ndihmën e miqve, dhe përkundër pengesave administrative të shtetit italian, Giorgio me sukses ndërtoi një platformë 400 m2 mbi det dhe jashtë ujërave territoriale të Italisë. Në verën e vitit 1967 ishulli filloi t’i pranojë mysafirët e parë. Duke qenë vetëm 12 km nga Rimini, ishulli u shndërrua menjëherë në një atraksion turistik, si vend i zbavitjes ku nuk vlen asnjë rregull i botës së jashtme dhe i shoqërisë tradicionale. Vitin tjetër, më 1 maj 1968, Giorgio shpalli ishullin shtet të pavarur dhe sovran, ndërsa veten President të Republikës së Ishullit të Trëndafilave. Ishulli krijoi edhe qeverinë e tij, duke emëruar ministër të Financave, të Punëve të Brendshme dhe të Punëve të Jashtme. Ishulli kishte gjuhën e vet: esperanto. Monedhën e vet: mil. Flamurin, pullën dhe zyrën postare. Pra, ëndrra e Giorgios kishte filluar të dukej krejtësisht reale. Giorgio kishte çdo të drejtë të ishte i lumtur - kishte krijuar një shtet të ri.