Vështrime

Asnjë vend sikur vendlindja (II)

Fakti se nuk isha në shtëpi për tre vjet dhe se aty nuk kishte jetuar njeri mund të vërehej nga pluhuri i shtresuar në xhamat e shumtë të banesës. Edhe mospërdorimi i çezmave e kishte bërë të veten. Si duket, ato ishin të mbyllura nga zalli apo gëlqerja e shtresuar në to dhe më se gjysma e tyre nëpër banesë kishin fare pak shtypje të ujit. Banesa është e fillimviteve ‘80 të shekullit të shkuar. Ka një ndërtim solid, por është amortizuar ndër vite.

Pavarësisht shumë dukurive negative, të cilat na kanë kapluar si shoqëri dhe ndaj të cilave edhe vetë personalisht jam një kritik i zëshëm, prapëseprapë mendoj se ajo njerëzorja nuk na ka humbur ende dhe u ndava nga Prishtina me shpresën që m’u rikthye për atë se ne e kemi një rini të shëndoshë dhe humane, si dhe se e ardhmja jonë si popull dhe si një shoqëri e një shteti të ri me të vërtetë mund të jetë e ndritur

Fakti se nuk isha në shtëpi për tre vjet dhe se aty nuk kishte jetuar njeri mund të vërehej nga pluhuri i shtresuar në xhamat e shumtë të banesës. Edhe mospërdorimi i çezmave e kishte bërë të veten. Si duket, ato ishin të mbyllura nga zalli apo gëlqerja e shtresuar në to dhe më se gjysma e tyre nëpër banesë kishin fare pak shtypje të ujit. Banesa është e fillimviteve ‘80 të shekullit të shkuar. Ka një ndërtim solid, por është amortizuar ndër vite.

Porsa u zgjova nga gjumi i mesditës, zbrita poshtë deri në supermarket që të blija diçka për ta mbushur frigoriferin e zbrazur. Ajo që më ra në sy ishte se hyrja e banesës ishte e lyer, e pastër dhe se disa xhama të thyer ishin rregulluar e hyrja gjithashtu ishte e ngrohtë. Dera kryesore e hyrjes ishte ndërruar dhe rregulluar, ndërsa për qasjen në banesa ishin vendosur edhe bravat elektronike të sigurisë me çelësa elektronikë, si dhe me interfonë. Ishte pamje e njëjtë sikurse në secilën banesë në Londër, qysh prej viteve ‘80 e mbase edhe më herët.