Vështrime

Institucionet e duhura për transicionin klimatik

Kjo nuk do të ndodhë nëse punëtorët nuk kanë vend në tryezën e negociatave. Çfarëdo zotime të reja që ka sjellë COP26 në skenën globale, do të na duhet ta dyfishojmë punën e ndërtimit të institucioneve, me theks të veçantë në zgjerimin e pjesëmarrjes për t’i përfshirë qytetarët e zakonshëm. Parandalimi i një fatkeqësie klimatike do të kërkojë eksperimentim të gjerë me teknologjitë e reja, dhe, jo më pak e rëndësishme, me institucione të reja në të gjitha nivelet

Në konferencën për ndryshimin klimatik, të mbajtur javën e kaluar nga Kombet e Bashkuara në Glasgou (COP26), iu bashkova panelit me politikanë të njohur kombëtarë, përfshirë ministren e parë të Skocisë, Nicola Sutrgeon, dhe ministren spanjolle të Transicionit Ekologjik, Teresa Ribera, për të diskutuar sesi mund të merremi seriozisht me ekonominë e gjelbër. Derisa liderët botërorë po merreshin me zotime e qëndrime, për atë që aktivistja suedeze e klimës, Greta Thunberg, e hodhi poshtë si “blla blla blla!”, paneli jonë i grave u fokusua në çështjen thelbësore se çfarë vegla dhe institucione i duhen botës, me qëllim të dekarbonizimit. Pas COP26-shit, është me qartë se kurdo se zotimet dhe politikat që vijnë nga lart-poshtë nuk janë të mjaftueshme. Në vend të kësaj na duhet transformim strukturor dhe institucional nga poshtë.

Shpresa jonë e vetme e ruajtjes së ngrohjes globale brenda limiteve “të sigurta” është të zgjerohet transicioni i gjelbër brenda investimeve publike, që kanë për qëllim të kalojnë paradigmën e devijimit ekonomik. Meqë ndryshimi klimatik është fenomen dinamik dhe jolinear, procesi i frenimit ose përmbysjes është jashtëzakonisht i vështirë për të parashikuar shpejtësinë dhe përmasat e ndryshimit, varen nga shkallëzimi i drejtimit tjetër. Transformimi mund të sjellë reagim pozitiv, por edhe të ketë efekte të shumta kumulative.