Vështrime

Politika e kancelares Merkel ndaj Ballkanit ka një emër: pasivitet ndaj Kosovës, përkëdhelje ndaj Serbisë

Mbrëmë televizionet gjermane transmetuan debatin mes tre kandidatëve për kancelar/e të Gjermanisë. Meqë janë tre, nuk bëhet fjalë për duel, por për triel, pra një variant i duelit me tre veta. Tre kandidatët – Armin Laschet (CDU, konservator), Olaf Scholz (SPD, socialdemokrat), Annalena Baerbock (Të Gjelbrit/Grüne) folën për shumë tema, për shembull si të përballet Gjermania me koronën, si të përmirësojë digjitalizimin dhe infrastrukturën, si të prodhojë më shumë vetura që kursejnë energji. Të gjitha këto tema të rëndësishme për Gjermaninë.

Rrjedhimisht, është mirë që po merr fund epoka e kancelares Angela Merkel në Gjermani. Duke parafrazuar një shkrimtar gjerman mund të themi: a do të bëhet mirë pa Merkelin? Nuk dihet. Por për t’u bërë mirë, duhet të ndryshojë diçka në politikë. Hapi i parë në atë drejtim mund të jetë - largimi i Merkelit. Para 10 vitesh ajo polemizonte me presidentin serb, i cili refuzonte të bisedonte me politikanët e Kosovës. Në 10 vitet e fundit Merkel s’ka bërë gjë tjetër për Ballkanin përveç se të moderojë konfliktet dhe të përkëdhelë autokratët. Për një politikë të tillë të Berlinit, Ballkani nuk ka nevojë.

Mbrëmë televizionet gjermane transmetuan debatin mes tre kandidatëve për kancelar/e të Gjermanisë. Meqë janë tre, nuk bëhet fjalë për duel, por për triel, pra një variant i duelit me tre veta. Tre kandidatët – Armin Laschet (CDU, konservator), Olaf Scholz (SPD, socialdemokrat), Annalena Baerbock (Të Gjelbrit/Grüne) folën për shumë tema, për shembull si të përballet Gjermania me koronën, si të përmirësojë digjitalizimin dhe infrastrukturën, si të prodhojë më shumë vetura që kursejnë energji. Të gjitha këto tema të rëndësishme për Gjermaninë.

Tingëllon e pabesueshme dhe është e vërtetë: në debatin e mbrëmshëm dy moderatorët nuk bënë asnjë pyetje për politikën e jashtme. Dhe kandidatët nuk folën për politikën e jashtme. Gjermania është superfuqia e Europës, por elitat e saj kanë mbetur duke e këqyrur kërthizën. Gjermania – një autarki moderne. Gérard Araud, ish-ambasador i Francës në Izrael, në OKB dhe në SHBA, këtë injorancë gjermane ndaj botës e përshkroi saktë me këto fjalë: “Gjermania nuk dëshiron të jetë fuqi botërore. Ajo ëndërron të jetë një Zvicër e madhe, plakë”.