Vështrime

Rrafsh e mbrapsht!

Është koha e fundit që secili nga ne t’i thërrasim mendjes sonë. Politikanët, deputetët, gazetarët, mediat, punëtorët, mjekët, policët, gjykatësit, profesorët, mësuesit, studentët, nxënësit, prindërit… A është kjo Kosova dhe shoqëria të cilat i dëshirojmë? A është kjo Kosova dhe shoqëria për të cilat u derdh gjak ndër shekuj e me gjenerata, në mënyrë që ta gëzojmë lirinë tonë për të cilën është paguar çmim aq i lartë? A mundet secili nga ne ta thotë me vete: “Unë mundem më mirë." A mundemi që fajtorin ta kërkojmë secili në veten tonë, duke mos bërë me gisht nga tjetri? Në një ishull i cili është duke u fundosur nuk mund të ndihesh i izoluar, i pafajshëm dhe indiferent

Është koha e fundit që secili nga ne t’i thërrasim mendjes sonë. Politikanët, deputetët, gazetarët, mediat, punëtorët, mjekët, policët, gjykatësit, profesorët, mësuesit, studentët, nxënësit, prindërit… A është kjo Kosova dhe shoqëria të cilat i dëshirojmë? A është kjo Kosova dhe shoqëria për të cilat u derdh gjak ndër shekuj e me gjenerata, në mënyrë që ta gëzojmë lirinë tonë për të cilën është paguar çmim aq i lartë? A mundet secili nga ne ta thotë me vete: “Unë mundem më mirë." A mundemi që fajtorin ta kërkojmë secili në veten tonë, duke mos bërë me gisht nga tjetri? Në një ishull i cili është duke u fundosur nuk mund të ndihesh i izoluar, i pafajshëm dhe indiferent

Pushimet verore po i afrohen fundit për ata të cilët vendosën që ato t’i kalonin pranë më të dashurve të tyre në vendlindje, në Kosovë, përkundër faktit se Kosova sillej sikur një vend i cili e kishte mposhtur pandeminë dhe çdo gjë i ishte kthyer normalitetit, sikur asgjë të mos kishte ndodhur. Numri i vogël i të vaksinuarve, njerëzit skeptikë ndaj vaksinave, pastaj ahengjet, dasmat, kafenetë dhe klubet e natës të stërmbushura me njerëz, koncertet e hapura nëpër sheshe... Shkurt, asnjë masë mbrojtëse – larja e duarve më nuk përmendej, maskat u shndërruan në një relikt nga një e kaluar e "largët" e errët... Të gjitha këto dukuri ishin fatale tashmë në kthimin e një vale të re të pandemisë tashmë në variantin e saj Delta.

Sot shohim numra marramendës të të infektuarve dhe çdo ditë e re është një rekord i zi në analet e pandemisë në Kosovë. Sa e dhimbshme është që tani njerëzit të cilët po e humbin betejën me COVID-in po trajtohen si statistika të kronikave të zeza pandemike. Aq qenka vlera e një jete të një njeriu – numër në statistikë.