Vështrime

“Delja e zezë” e shoqërisë moderne

Stigma dhe diskriminimi ndaj personave me probleme të shëndetit mendor janë çështje globale të shëndetit publik, dhe mund të kenë ndikime të konsiderueshme negative në të gjitha aspektet e jetës së një personi. Të qenit unik në atë që ne bëjmë, pothuajse gjithmonë ka pasur një efekt pozitiv tek individët, por në rastet e atyre me karakteristika të veҫanta fizike apo mendore nuk perceptohet me të njëjtin kuptim. Një karakteristikë e tillë e individit i atribuohet një këndvështrimi paragjykues, e që mund të ndikojë direkt në mirëqenien e tij mendore, në kërkimin e ndihmës, gjendjen ekonomike, kufizon raportet dhe ndërveprimin social, duke krijuar kështu një ambient jo shumë të pranueshëm për të.

Gjatë periudhave të ndryshme kohore, kultura dhe religjioni kanë pasur ndikim në zhvillimin e praktikave diskriminuese lidhur me problemet e shëndetit mendor dhe trajtimin e tyre, duke e konsideruar sëmundjen mendore si një provë apo dënim nga Zoti. Secili religjion fetar ka interpretimet e veta për problemet e shëndetit mendor; në këtë rast krishterimi dhe judaizmi besonin se sëmundja mendore mund të jetë rezultat i mëkatit të vazhdueshëm në jetën e një personi. Ndikimi demonik, pavarësisht nëse shihet si shtypje demonike ose posedim, ishte një shkak i cituar më shpesh në fenë krishtere dhe atë islame. Madje, ajo që një profesionist i shëndetit mendor do ta quante një çrregullim mendor, në kontekstin e tillë do të interpretohej si dështim shpirtëror.