Vështrime

Kosova vërtet me politikanë “sui generis”

Për herë të parë në 22 vjet, sa jam korrespondent në Bruksel, jam ndier në siklet kur kam bërë një pyetje lidhur me Kosovën. Në vendin ku jetoj, në Belgjikë, doli lajmi se për një ditë janë infektuar edhe 462 persona me koronavirus. Madje kur u shpall ky lajm u tha se këto janë shifra tepër të ulëta, sepse testohen vetëm personat që janë për t’u shtrirë në spital. Kur po dërgoja pyetjen rreth Kosovës, shërbimi i shtypit i Komisionit Evropian vendosi të mos lejonte më hyrjen e gazetarëve në selinë e tij, ndërsa pyetjet duhej drejtuar përmes emailit. Në të njëjtën kohë në Itali dhe Spanjë nga virusi vdiqën qindra njerëz. Virusi ka kapur edhe zyrtarin e lartë të Komisionit, kryenegociatorin për Brexit, Michael Barnier. Dhe me këtë sigurisht edhe shumë të tjerë që do të zbulohen më vonë, sepse ai ka pasur shumë kontakte ditëve të fundit.

Virusi i ka kapur edhe shumë zyrtarë të tjerë të BE-së. Me mijëra njerëz kanë mbetur të bllokuar nëpër kufij, ndërsa me qindra miliarda euro, që tash llogariten të humbura për ekonominë evropiane, nëse kriza kalon shpejt. Nuk ka më takime ministrore në Bruksel me praninë fizike të ministrave. Nuk ka as përgjigje se cilat vendime mund të merren përmes konferencave në distancë. Nuk ka BE-ja as ilaçe e as pajisje të mjaftueshme mjekësore për shtetet e veta. Edhe NATO-ja, që simbolizon fuqinë, dhe është sigurisht fuqia më e madhe ushtarake në botë, u dorëzua para virusit dhe mbajti konferencën virtuale për gazetarë. Sepse vërtet virusi na qenka më i rrezikshëm sesa plumbi apo granatat, së paku duket se frika nga ai është më e madhe.