Shtojca për Kulturë

Frika e Enver Hoxhës nga Kosova republikë, dyshimet për komplot serb

Demonstratat e vitit 1981 në Prishtinë
Demonstratat e vitit 1981 në Prishtinë

Enver Hoxha (deri në shpërthimin e demonstratave të vitit 1981) vazhdonte të ishte kundër statusit të republikës për Kosovën, duke dyshuar gjithnjë në komplotet e mundshme serbe, që, sipas tij, do të shfrytëzonin statusin e republikës për Kosovën vetëm për të kthyer vëmendjen e shqiptarëve nga përpjekja për të fituar të drejtën për vetëvendosje dhe bashkim me shtetin amë. Për më tepër, Kosova si republikë mund të shfrytëzohej nga lobi serb në Jugosllavi, që, jo vetëm, të rivalizonte shtetin amë

 

Enver Hoxha (deri në shpërthimin e demonstratave të vitit 1981) vazhdonte të ishte kundër statusit të republikës për Kosovën, duke dyshuar gjithnjë në komplotet e mundshme serbe, që, sipas tij, do të shfrytëzonin statusin e republikës për Kosovën vetëm për të kthyer vëmendjen e shqiptarëve nga përpjekja për të fituar të drejtën për vetëvendosje dhe bashkim me shtetin amë. Për më tepër, Kosova si republikë mund të shfrytëzohej nga lobi serb në Jugosllavi, që, jo vetëm, të rivalizonte shtetin amë

Fadil Hoxha, në shumë raste, kishte potencuar si vendimtare për Kosovën (1966-1980) mbështetjen e kryetarit të RSFJ-së, J.B. Titos. Ndërsa qasja pragmatiste e Enver Hoxhës karshi çështjes së Kosovës buronte nga rrethanat ndërkombëtare, ku shteti shqiptar, edhe pse në raporte të ngushta me RP të Kinës, ishte pa mbështetje nga Fuqitë Botërore vendimmarrëse (Shqipëria nuk kishte marrëdhënie diplomatike me SHBA-në dhe nuk llogariste në përkrahjen e BRSS-së), rrjedhimisht hyrja në konflikt të armatosur me Jugosllavinë do të thoshte vetëshkatërrim për shqiptarët dhe Shqipërinë.

Për pasojë, në një anë RPS e Shqipërisë do të shpallej agresor dhe do të dënohej nga Bashkësia Ndërkombëtare, kurse në anën tjetër, Shqipëria edhe pse që nga viti 1968 ishte larguar edhe de jure nga Pakti i Varshavës, si dhe faktit që as Jugosllavia nuk ishte anëtare zyrtare e Paktit të NATO-s, do të thoshte se në rast të intervenimit ushtarak sovjetik, vendet anëtare të NATO-s nuk do të ndërhynin në mbrojtje të tyre dhe, në kushte të tilla, të dy shtetet (Shqipëria dhe Jugosllavia) rrezikonin të ktheheshin në zonën sovjetike. Prandaj, në përputhje me normat ndërkombëtare, shteti shqiptar do të hynte në luftë vetëm në kushtet e agresionit ushtarak të RSF të Jugosllavisë kundër RPS të Shqipërisë ose në rrethanat e intervenimit ushtarak të huaj (sovjetik) kundër RSF të Jugosllavisë.