Shtojca për Kulturë

“Simpatitë” e shqiptarëve për Rusinë

Shqiptaret ne Rusi
“Grabitja e nuses midis fshatarëve katolikë (shqiptarë)” Foto: Alexandre Degrand, vitet 1890

Vasily Ivanoviç Namiroviç - Dançenko

 

Për fatkeqësi, “profetizimeve“ të Valisy Ivanoviç Namiroviç - Dançenko, ashtu siç u dëshmua më vonë, megjithatë vulën përfundimtare “Çështjes shqiptare“ në Ballkan ia dhanë pikërisht vetë diplomatët rusë, që arritën në Beograd dhe Sofje në prag të Luftës së Parë Ballkanike, duke e krijuar Aleancën Ballkanike të shteteve sllave që në themel ishte antishqiptare dhe Rusia i angazhoi të gjitha resurset e saja me qëllim të shlyerjes nga faqja e dheut të kombin shqiptar dhe të Shqipërisë si shtet! Kjo është pjesa e tretë e shkrimit të tij, “Shqipëria dhe shqiptarët”, përgatitur nga Skënder Latifi. Shkrimtari e gazetari rus Drançenko (1844 – 1936), i mahnitur me guximin e shqiptarëve që e treguan përgjatë Betejës së Plevenit (20 korrik – 10 dhjetor 1877), të cilën e kishte përcjellë për së afërmi, vetëm pak muaj më vonë do ta shkruante këtë artikull, i cili përkundër që dominohet nga një frymë antishqiptare, megjithatë në fund e ka tërhequr vërejtjen se “se Shqipëria si shtet është e domosdoshme. Ajo do jetë, si të them, një pengesë e natyrshme për grekët dhe sllavët për antipatitë e tyre të mëhershme (antiruse)”. Duke e paraparë instrumentalizmin e shqiptarëve në favor të Rusisë cariste, Dançenko i var shpresat ruse te gegët shqiptarë, sepse ai është thellë i bindur se këta janë me origjinë sllave

Vasily Ivanoviç Namiroviç - Dançenko

Adrianopol, 5 shkurt 1878