Ritme të veçanta të daulleve, vallëzim dinamik, muzikë instrumentale me harpa dhe flaute.
Krejt këto janë dëshmi e pasurisë së kulturës indogjene që sot është nën kërcënim.
“Aka” është grup indogjen që jeton në veri të Republikës së Kongos dhe në Republikën e Afrikës Qendrore.
Muzika është zemra e kulturës së tyre dhe është përdorur nga grupi për të festuar, por edhe për të protestuar.
Disa këngë janë plot gëzim, të tjerat rrëfejnë pikëllim. Disa u këndojnë shpirtrave të pyjeve dhe gjahut, të tjerët për vështirësitë me të cilat grupi “Aka” përballet në ditët e sotme.
Edhe
“Documenta” hap edicionin ku jugu i globit zë vendin kryesor
Ata frikësohen se kultura dhe tradita e tyre po zhduket.
Kjo rroki vëmendjen e etnologut, Sorel Eta, i cili ka studiuar grupin “Aka” që prej vitit 1996.
Ai vendosi që ta ndihmonte grupin afrikan dhe t’i ruajë kulturën e traditën. Në vitin 2003, Eta krijoi grupin muzikor “Ndima” që në gjuhën e Akas do të thotë “pylli”.
Grupi përbëhet nga këngëtarë dhe valltarë Aka.
Pjesë e grupit është edhe Angezhelike Manongo. Është anëtarja më e vjetër.
“Në grup unë këndoj dhe vallëzoj. Këngët tona flasin për gjithçka që përjetojmë në pyje. Kur shkojmë në turne jashtë vendit njerëzve të bardhë u mësojmë se si të këndojnë dhe vallëzojnë si ne”.
Grupi synon që të ruajë mënyrën e jetesës së popullit Aka ani pse është ndikuar shumë nga kulturat moderne.
Edhe
Pigmenët, vendasit më të vjetër të Afrikës të detyruar të jetojnë pa identitet në Kamerun
“Aka” është në mesin e dhjetë grupeve të fundit me kulturë dhe zakone të lashta në Afrikën Qendrore.
Ekspertët besojnë se këto grupe kanë jetuar me mijëra vjet në Afrikë. Sipas tyre, njerëzit e grupit “Aka” mund të jenë banorët e parë të Kongos dhe të Afrikës Qendrore.
