Pasi të humburit gjenden dhe të vetmuarit dashurohen, pasi mallkimet thyhen dhe konfuzionet qartësohen, pas vargjeve e refreneve, Shaina Taub ende e ka një ndjenjë të fundit për ta kënduar.
“Edhe kur duket se e gjithë shpresa ka ikur, ne ecim tutje”, ka thënë ajo gjatë një performance të përshtatjes muzikore që i ka bërë “Nata e dymbëdhjetë”, e që u dha në kuadër të “Shakespeare në park”.
Këto fjalë ishin një lloj rife në vargun hapës të shfaqjes.
“Nëse muzika bëhet ushqim i dashurisë, ne vazhdojmë të këndojmë”. Por ato prezantuan edhe një lloj misioni të Taubit, një kantautore e ashpër politike, e cila po zhvillon një karrierë në mjuzikle teatri edhe gjatë kohës kur po rishikon gjendjen e kombit.
Kësisoj, ajo shkruan për armët. Ajo shkruan për refugjatët. Ajo huazon tekste nga Mitch Mc-Connell. Dhe pastaj, siç ka bërë gjatë kësaj vere, ajo përshtat klasikët e Shakespeare dhe e gjen veten duke eksploruar sesi gjinia ka formësuar mënyrën sesi e perceptojmë njëri-tjetrin dhe veten tonë... (Më gjerësisht lexoni në Koha Ditore)
-
Netët klasike “nga një pyll te një trio yjesh dhe zjarret e ferrit”
-
Gratë që kërkojnë fuqi përmes magjisë
-
Alexandra Balog në peizazhet e brendshme të muzikës pianistike
-
Interpretuesi gjenial i dramës muzikore që peshon çdo notë
-
“Judit Seeks” përballet me të mirën e pamjaftueshme për shpëtimin e botës